Tane Tane Kuran Uygulama

51. SURE · 60 AYET · MEKKE

Zariyat Suresi

Zariyat Suresi'nin Arapçası ve Türkçe anlamı, âyet âyet. Zâriyât: savuran rüzgârlar.

الذَّارِيَاتِ

Zariyat Suresi Arapçası ve Türkçe Anlamı (Diyanet Meali)

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ

Besmele · Bismillâhirrahmânirrahîm · “Rahmân ve Rahîm olan Allah’ın adıyla”
1-6

وَالذَّارِیَاتِ ذَرْوًاۙ١ فَالْحَامِلَاتِ وِقْرًاۙ٢ فَالْجَارِیَاتِ یُسْرًاۙ٣ فَالْمُقَسِّمَاتِ اَمْرًاۙ٤ اِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌۙ٥ وَاِنَّ الدّٖینَ لَوَاقِـعٌؕ٦

Tozutup savuranlara, ağırlık taşıyanlara, kolaylıkla akanlara, iş bölüştürenlere andolsun ki, size vaad olunan şey elbette doğrudur. Hesap, mükâfat ve ceza mutlaka gerçekleşecektir.

7-8

وَالسَّمَٓاءِ ذَاتِ الْحُبُكِۙ٧ اِنَّكُمْ لَفٖی قَوْلٍ مُخْتَلِفٍۙ٨

Yollara (yıldızların dolaştığı yörüngelere) sahip göğe andolsun ki, muhakkak siz, (peygamber hakkında) çelişkili sözler söylüyorsunuz.

9

یُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ اُفِكَؕ٩

Ondan (Peygamber’den) çevrilen çevrilir.

10-11

قُتِلَ الْخَرَّاصُونَۙ١٠ اَلَّذٖینَ هُمْ فٖی غَمْرَةٍ سَاهُونَۙ١١

Cehalet içinde gaflete dalmış olan (ve “Muhammed şairdir, delidir” diyen) yalancılar kahrolsun!

12

یَسْـَٔلُونَ اَیَّانَ یَوْمُ الدّٖینِؕ١٢

“Hesap, mükâfat ve ceza günü ne zaman?” diye sorarlar.

13-14

یَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ یُفْتَنُونَ١٣ ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْؕ هٰذَا الَّذٖی كُنْتُمْ بِهٖ تَسْتَعْجِلُونَ١٤

Ateş üzerinde azaba uğratılacakları gün (görevli melekler onlara şöyle der): “Azabınızı tadın! İşte acele isteyip durduğunuz şey budur.”

15-16

اِنَّ الْمُتَّقٖینَ فٖی جَنَّاتٍ وَعُیُونٍۙ١٥ اٰخِذٖینَ مَٓا اٰتٰیهُمْ رَبُّهُمْؕ اِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذٰلِكَ مُحْسِنٖینَؕ١٦

Şüphesiz Allah’a karşı gelmekten sakınanlar, Rablerinin kendilerine verdiği şeyleri alarak cennetlerde ve pınar başlarında bulunurlar. Şüphesiz onlar bundan önce iyi ve yararlı işleri en güzel şekilde yapan kimselerdi.

17

كَانُوا قَلٖیلًا مِنَ الَّیْلِ مَا یَهْجَعُونَ١٧

Geceleri pek az uyurlardı.

18

وَبِالْاَسْحَارِ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ١٨

Seherlerde bağışlama dilerlerdi.

19

وَفٖٓی اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّٓائِلِ وَالْمَحْرُومِ١٩

Mallarında (yardım) isteyen ve (iffetinden dolayı isteyemeyip) mahrum olanlar için bir hak vardır.

20-21

وَفِی الْاَرْضِ اٰیَاتٌ لِلْمُوقِنٖینَۙ٢٠ وَفٖٓی اَنْفُسِكُمْؕ اَفَلَا تُبْصِرُونَ٢١

Kesin olarak inananlar için yeryüzünde ve kendi nefislerinizde birçok alametler vardır. Hâlâ görmüyor musunuz?

22

وَفِی السَّمَٓاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ٢٢

Gökte rızkınız ve size vaad olunan şeyler vardır.

23

فَوَرَبِّ السَّمَٓاءِ وَالْاَرْضِ اِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ مَٓا اَنَّكُمْ تَنْطِقُونَࣖ٢٣

Göğün ve yerin Rabbine andolsun ki o (size va’dolunanlar), sizin konuşmanız gibi gerçektir.

24

هَلْ اَتٰیكَ حَدٖیثُ ضَیْفِ اِبْرٰهٖیمَ الْمُكْرَمٖینَۘ٢٤

(Ey Muhammed!) İbrahim’in ağırlanan misafirlerinin haberi sana geldi mi?

25

اِذْ دَخَلُوا عَلَیْهِ فَقَالُوا سَلَامًاؕ قَالَ سَلَامٌۚ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ٢٥

Hani onlar, İbrahim’in yanına varmışlar ve “Selâm olsun sana!” demişlerdi. O da “Size de selâm olsun.” demiş, “Bunlar tanınmamış (yabancı) kimseler” (diye düşünmüştü).

26

فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَٓاءَ بِعِجْلٍ سَمٖینٍۙ٢٦

Hissettirmeden ailesinin yanına gidip, (pişirilmiş) semiz bir buzağı getirdi.

27

فَقَرَّبَهُٓ اِلَیْهِمْ قَالَ اَلَا تَاْكُلُونَؗ٢٧

Onu önlerine koydu. “Yemez misiniz?” dedi.

28

فَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خٖیفَةًؕ قَالُوا لَا تَخَفْؕ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَامٍ عَلٖیمٍ٢٨

(Yemediklerini görünce) onlardan İbrahim’in içine bir korku düştü. Onlar, “korkma” dediler ve onu bilgin bir oğul ile müjdelediler.

29

فَاَقْبَلَتِ امْرَاَتُهُ فٖی صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقٖیمٌ٢٩

Bunun üzerine karısı bir çığlık kopararak yönelip elini yüzüne vurdu. “Ben kısır bir kocakarıyım (nasıl çocuğum olabilir?)” dedi.

30

قَالُوا كَذٰلِكِۙ قَالَ رَبُّكِؕ اِنَّهُ هُوَ الْحَكٖیمُ الْعَلٖیمُ٣٠

Onlar dediler ki: “Rabbin böyle buyurdu. Şüphesiz O, hüküm ve hikmet sahibidir, hakkıyla bilendir.”

31

قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَیُّهَا الْمُرْسَلُونَ٣١

İbrahim, onlara: “O hâlde asıl işiniz nedir ey elçiler?” dedi.

32-34

قَالُٓوا اِنَّٓا اُرْسِلْنَٓا اِلٰى قَوْمٍ مُجْرِمٖینَۙ٣٢ لِنُرْسِلَ عَلَیْهِمْ حِجَارَةً مِنْ طٖینٍۙ٣٣ مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفٖینَ٣٤

Onlar şöyle dediler: “Biz suçlu bir kavme (Lût’un kavmine), üzerlerine çamurdan, pişirilmiş ve Rabbinin katında haddi aşanlar için belirlenmiş taşlar yağdırmak için gönderildik.”

35

فَاَخْرَجْنَا مَنْ كَانَ فٖیهَا مِنَ الْمُؤْمِنٖینَۚ٣٥

Orada (Lût’un yöresinde) bulunan mü’minleri çıkardık.

36

فَمَا وَجَدْنَا فٖیهَا غَیْرَ بَیْتٍ مِنَ الْمُسْلِمٖینَۚ٣٦

Zaten orada bir ev halkından başka müslüman bulamadık.

37

وَتَرَكْنَا فٖیهَٓا اٰیَةً لِلَّذٖینَ یَخَافُونَ الْعَذَابَ الْاَلٖیمَؕ٣٧

Orada, elem dolu azaptan korkacaklar için bir ibret bıraktık.

38

وَفٖی مُوسٰٓى اِذْ اَرْسَلْنَاهُ اِلٰى فِرْعَوْنَ بِسُلْطَانٍ مُبٖینٍ٣٨

Mûsâ kıssasında da ibret vardır. Hani biz onu açık bir delil ile Firavun’a göndermiştik.

39

فَتَوَلّٰى بِرُكْنِهٖ وَقَالَ سَاحِرٌ اَوْ مَجْنُونٌ٣٩

O ise kuvvetine güvenerek yüz çevirdi ve “Bu bir büyücü veya delidir” dedi.

40

فَاَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ فَنَبَذْنَاهُمْ فِی الْیَمِّ وَهُوَ مُلٖیمٌؕ٤٠

Bunun üzerine biz de kendisini ve ordularını yakalayıp denize attık. O ise (pişman olmuş), kendini kınıyordu.

41

وَفٖی عَادٍ اِذْ اَرْسَلْنَا عَلَیْهِمُ الرّٖیحَ الْعَقٖیمَۚ٤١

Âd kavminde de ibretler vardır. Hani onların üzerine köklerini kesen rüzgârı göndermiştik.

42

مَا تَذَرُ مِنْ شَیْءٍ اَتَتْ عَلَیْهِ اِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمٖیمِؕ٤٢

Üzerine uğradığı hiçbir şeyi bırakmıyor, mutlaka onu kül ediyordu.

43

وَفٖی ثَمُودَ اِذْ قٖیلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتّٰى حٖینٍ٤٣

Semûd kavminde de ibretler vardır. Hani onlara, “Bir süreye kadar faydalanın bakalım” denmişti.

44

فَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَهُمْ یَنْظُرُونَ٤٤

Derken Rablerinin emrinden uzaklaşıp azmışlardı. Bu yüzden bakınıp dururken kendilerini yıldırım çarpıvermişti.

45

فَمَا اسْتَطَاعُوا مِنْ قِیَامٍ وَمَا كَانُوا مُنْتَصِرٖینَۙ٤٥

Artık, ne yerlerinden kalkmaya güçleri yetti, ne de başkasından yardım görebildiler.

46

وَقَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُؕ اِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقٖینَࣖ٤٦

Bunlardan önce de Nûh kavmini helâk etmiştik. Çünkü onlar fâsık bir toplum idiler.

47

وَالسَّمَٓاءَ بَنَیْنَاهَا بِاَیْدٍ وَاِنَّا لَمُوسِعُونَ٤٧

Göğü kudretimizle biz kurduk ve şüphesiz bizim (her şeye) gücümüz yeter.

48

وَالْاَرْضَ فَرَشْنَاهَا فَنِعْمَ الْمَاهِدُونَ٤٨

Yeri de biz döşedik. Biz ne güzel döşeyiciyiz.

49

وَمِنْ كُلِّ شَیْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَیْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ٤٩

Düşünüp ibret alasınız diye her şeyden (erkekli dişili) iki eş yarattık.

50

فَفِرُّٓوا اِلَى اللّٰهِؕ اِنّٖی لَكُمْ مِنْهُ نَذٖیرٌ مُبٖینٌۚ٥٠

O hâlde Allah’a koşun. Şüphesiz ben, size O’nun katından gönderilmiş açık bir uyarıcıyım.

51

وَلَا تَجْعَلُوا مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَؕ اِنّٖی لَكُمْ مِنْهُ نَذٖیرٌ مُبٖینٌ٥١

Allah ile beraber başka bir ilâh edinmeyin. Gerçekten ben, size, Allah tarafından gönderilmiş açık bir uyarıcıyım.

52

كَذٰلِكَ مَٓا اَتَى الَّذٖینَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ رَسُولٍ اِلَّا قَالُوا سَاحِرٌ اَوْ مَجْنُونٌ٥٢

İşte böyle! Onlardan öncekilere hiçbir peygamber gelmemişti ki, “O bir büyücüdür” yahut “bir delidir” demiş olmasınlar.

53

اَتَوَاصَوْا بِهٖۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ٥٣

Onlar bunu birbirlerine tavsiye mi ettiler (ki hep aynı şeyleri söylüyorlar)? Hayır, onlar azgın bir topluluktur.

54

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَٓا اَنْتَ بِمَلُومٍؗ٥٤

Onun için, onlardan yüz çevir. Artık kınanacak değilsin.

55

وَذَكِّرْ فَاِنَّ الذِّكْرٰى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنٖینَ٥٥

Sen yine de öğüt ver. Çünkü öğüt mü’minlere fayda verir.

56

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْاِنْسَ اِلَّا لِیَعْبُدُونِ٥٦

Ben cinleri ve insanları, ancak bana kulluk etsinler diye yarattım.

57

مَٓا اُرٖیدُ مِنْهُمْ مِنْ رِزْقٍ وَمَٓا اُرٖیدُ اَنْ یُطْعِمُونِ٥٧

Ben, onlardan bir rızık istemiyorum. Bana yedirmelerini de istemiyorum.

58

اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُوالْقُوَّةِ الْمَتٖینُ٥٨

Şüphesiz Allah rızık verendir, güçlüdür, çok kuvvetlidir.

59

فَاِنَّ لِلَّذٖینَ ظَلَمُوا ذَنُوبًا مِثْلَ ذَنُوبِ اَصْحَابِهِمْ فَلَا یَسْتَعْجِلُونِ٥٩

Şüphesiz zulmedenler için (önceki müşrik) arkadaşlarının azap payı gibi payları vardır. Artık azabımı acele istemesinler.

60

فَوَیْلٌ لِلَّذٖینَ كَفَرُوا مِنْ یَوْمِهِمُ الَّذٖی یُوعَدُونَ٦٠

Uyarıldıkları günlerinden dolayı vay o inkâr edenlerin hâline!

Meâl: Diyanet İşleri Başkanlığı, Kur'an-ı Kerim Meâli. Arapça metin: Diyanet İşleri Başkanlığı Kur'an-ı Kerim Portalı.

Tane Tane Kuran uygulaması: akışta bir âyet ve Diyanet meali

TANE TANE KURAN UYGULAMASI · ÜCRETSİZ

Zariyat Suresi'ni Tane Tane Kuran'da oku

Her ekranda bir âyet: Arapçası, Diyanet ve Elmalılı meali, dipnotlar ve tefsir. Kaldığın yerden devam et, her gün biraz oku.

Zariyat Suresi Hakkında

Zariyat Suresi, Kur'an-ı Kerim'in 51. sûresidir. Zariyat Suresi 60 âyettir ve Diyanet meâline göre Mekke'de inmiştir; iniş sırasına göre 67. sûredir. Zâriyât, "savuran rüzgârlar" demektir. Bu sayfada Zariyat Suresi'nin Arapçası, Türkçe anlamı (Diyanet ve Elmalılı meali) ve âyet âyet Arapça metni yer alır.

Sıra
51. sûre
Âyet sayısı
60
İniş yeri
Mekke (Diyanet)
İniş sırası
67. sûre
Anlamı
Savuran rüzgârlar

Diğer yazılışları: Zâriyât

Zariyat Suresi Nüzûlü

Mushaftaki sıralamada elli birinci, iniş sırasına göre altmış yedinci sûredir. Ahkāf sûresinden sonra, Gaşiye sûresinden önce Mekke’de inmiştir.

Zariyat Suresi Konusu

Sûrenin ana konusu öldükten sonra dirilmenin gerçek olduğunu, yaratılmışlar içinde irade sahibi olma özelliğini taşıyanların, bir imtihan alanı olan dünya hayatını yaratılış amaçlarına uygun biçimde geçirip geçirmedikleri hususunda sorgulanacakları yargı gününden kaçış bulunmadığını ve bu yargılama sonunda herkesin bu dünyada yapıp ettiğinin olumlu olumsuz sonuçlarını mutlaka göreceğini ortaya koymaktır. Bu konu işlenirken, Allah Teâlâ’nın kudretinin kanıtlarından ve insanlara lutfettiği imkânlardan örnekler, önceki bazı inkârcı toplumların başına gelen felâketlerden kesitler verilmekte; bu arada Hz. Peygamber’in ve onun yolunu izleyen müminlerin dini tebliğ ederken nasıl bir tavır takınmaları gerektiğine ışık tutulmaktadır.

Kaynak: Diyanet İşleri Başkanlığı Kur'an-ı Kerim Meâli; Kur'an Yolu Türkçe Meâl ve Tefsir

Zariyat Suresi hakkında sık sorulanlar

Zariyat Suresi kaç ayettir?

Zariyat Suresi 60 âyettir.

Zariyat Suresi kaçıncı suredir?

Zariyat Suresi, Kur'an-ı Kerim'in 51. sûresidir; iniş sırasına göre 67. sûredir.

Zariyat Suresi nerede inmiştir?

Diyanet meâline göre Mekke'de inmiştir.

Zâriyât ne demek?

Zâriyât, "savuran rüzgârlar" demektir.

Zariyat Suresi'nin ilk ayetinin meali nedir?

Tozutup savuranlara, ağırlık taşıyanlara, kolaylıkla akanlara, iş bölüştürenlere andolsun ki, size vaad olunan şey elbette doğrudur. Hesap, mükâfat ve ceza mutlaka gerçekleşecektir. (Diyanet meali)

Zariyat Suresi Elmalılı Meali

1 O tozdurup savuranlara, 2 Derken bir ağırlık taşıyanlara, 3 Derken bir kolaylıkla akanlara, 4 Derken bir emir taksim edenlere andolsun ki, 5 O size vaad edilen elbette doğrudur. 6 Ceza ve hesap günü şüphesiz olacaktır. 7 Yollara sahip göğe andolsun ki, 8 Siz elbette çelişkili sözler içindesiniz. 9 Ondan çevrilen (imana) çevrilir. 10 Kahrolsun (o fikir adına) kendi tahminlerini ileri sürenler! 11 Onlar bir sarhoşluk ve cehalet içinde şuursuzdurlar. 12 Onlar: "Hesap ve ceza günü ne zaman?" diye soruyorlar. 13 O gün, onların ateş üzerinde azap görecekleri gündür. 14 Onlara: "Tadın inkarınızın cezasını, işte sizin acele istediğiniz budur!" denecektir. 15 Şüphesiz ki takva sahipleri Rablerinin kendilerine verdiği sevabı almış olarak cennet bahçelerinde ve pınar başlarında bulunacaklardır. Çünkü onlar bundan önce iyilik yapıyorlardı.,15,16 16 Şüphesiz ki takva sahipleri Rablerinin kendilerine verdiği sevabı almış olarak cennet bahçelerinde ve pınar başlarında bulunacaklardır. Çünkü onlar bundan önce iyilik yapıyorlardı.,15,16 17 Onlar geceleyin pek az uyurlardı. 18 Onlar seher vakitlerinde Allah'tan bağışlanma dilerlerdi. 19 Onların mallarında isteyen ve istemeyen yoksullar için bir hak vardı. 20 Kesin olarak inananlar için, yeryüzünde ve kendi nefislerinde nice ibretler vardır. Hiç görmüyor musunuz?,20,21 21 Kesin olarak inananlar için, yeryüzünde ve kendi nefislerinde nice ibretler vardır. Hiç görmüyor musunuz?,20,21 22 Sizin rızkınız da size vaad edilen sevap ve ceza da göktedir. 23 Gök ve yerin Rabbine andolsun ki size edilen o vaad, herhalde haktır. O tıpkı sizin konuşmanız gibi gerçektir. 24 Ey Muhammed! İbrahim'in şerefli misafirlerinin haberi sana geldi mi? 25 Hani onlar İbrahim'in huzuruna girmişlerdi de "Selam sana!" demişlerdi. İbrahim: "Size de selam" demiş, ve içinden: "Bunlar tanınmamış bir topluluk!" diye geçirmişti. 26 İbrahim, sonra ailesine giderek semiz bir buzağı (eti) getirdi. 27 Onu önlerine sürerek: "Yemez misiniz?" dedi. 28 Yemediklerini görünce onlardan içine bir korku düştü. Onlar İbrahim'e: "Korkma!" dediler ve onu çok bilgili bir oğul ile müjdelediler. 29 Bunun üzerine karısı (Sâre) bir çığlık atarak geldi ve elini yüzüne vurarak: "Ben kısır bir kocakarıyım, nasıl çocuğum olur?" dedi. 30 Misafir melekler: "Evet bu böyledir. Rabbin böyle buyurdu. Gerçekten O hüküm ve hikmet sahibidir. Herşeyi hakkıyla bilir." dediler. 31 İbrahim, kendisine misafir olarak gelen meleklere: "Acaba sizin asıl önemli işiniz nedir ey elçiler?" dedi. 32 Onlar: "Gerçekten biz günahkâr bir kavim (olan Lût kavmine) gönderildik. 33 Onların üzerine çamurdan pişirilmiş sert taşlar yağdıracağız. 34 O taşlardan herbirinin haddi aşanlardan kime isabet edeceği Rabbin katında işaretlenmiştir." dediler. 35 Nihayet biz müminlerden orada bulunan kimseleri çıkardık. 36 Fakat biz orada müslümanlardan bir ev halkından başka kimseyi de bulamadık. 37 Biz orada acı bir azabdan korkan kimseler için bir ibret nişanesi bıraktık. 38 Musa'nın kıssasında da ibret vardır. Hani biz onu apaçık bir delille Firavun'a göndermiştik. 39 Firavun ise ordusuyla birlikte yüz çevirmiş, onun hakkında: "Bu bir sihirbazdır, ya da bir delidir." demişti. 40 Nihayet biz onu ve ordularını yakalayıp hepsini denize attık. Firavun ise o sırada (inadından dolayı pişmanlık duyarak) kendi kendini kınıyordu. 41 Âd kavminin helâkinde de bir ibret vardır. Hani biz onların üzerine köklerini kesecek bir rüzgar göndermiştik. 42 O rüzgar üzerine uğradığı hiçbir şeyi bırakmıyor, mutlaka onu kül gibi dağıtıyordu. 43 Semud kavminin helâkinde de bir ibret vardır. Hani onlara: "Belirli bir süreye kadar dünyadan yararalanıp, geçinin!" denmişti. 44 Onlarsa Rablerinin emrine karşı büyüklük tasladılar. Bunun üzerine kendilerini, bakıp dururlarken yıldırım yakalayıp, çarptı. 45 Artık onlar, ne kendi kendilerine ayağa kalkabildiler, ne de yardım gördüler. 46 Daha önce de Nuh kavmini helâk etmiştik. Çünkü onlar yoldan çıkmış fâsık bir kavimdiler. 47 Biz göğü kudretimizle bina ettik. Hiç şüphesiz biz, çok genişlik ve kudret sahibiyiz. 48 Yeryüzünü de biz döşedik. Bakın biz onu ne güzel döşüyoruz! 49 Biz herşeyden iki çift yarattık. Umulur ki, iyice düşünürsünüz. 50 Ey Muhammed! de ki: "Öyleyse Allah'a koşun, gerçekten ben size O'nun tarafından gönderilmiş apaçık bir uyarıcıyım. 51 Allah'la beraber başka bir tanrı uydurmayın (O'na ortak koşmayın). Gerçekten ben size O'nun tarafından gönderilmiş apaçık bir uyarıcıyım." 52 Böylece onlardan öncekilere de herhangi bir peygamber gelince, onun hakkında da mutlaka: "Bir sihirbazdır veya bir delidir." dediler. 53 Onlar birbirlerine bunu mu tavsiye ettiler? Hayır onlar azgın bir kavimdir. 54 Ey Muhammed! Sen onlardan yüz çevir. Artık sen kınanacak değilsin. 55 Sen öğüt verip hatırlat. Çünkü, hatırlatmak müminlere fayda verir. 56 Ben cinleri ve insanları ancak bana ibadet etsinler diye yarattım. 57 Ben onlardan herhangi bir rızık istemiyorum. Beni yedirmelerini de istemiyorum. 58 Şüphesiz ki, rızık veren O sağlam kuvvet sahibi olan Allah'tır. 59 Şüphsiz ki, zulmedenlerin geçmiş arkadaşlarının payı gibi, dolgun bir azab payı vardır. Ama şimdi onu acele istemesinler. 60 Kendilerine vaad edilen günlerinde uğrayacakaları azabdan dolayı vay inkâr edenlerin haline!.

Elmalılı Muhammed Hamdi Yazır, Kur'ân-ı Kerîm Meâli (sadeleştirilmiş baskı)

Zariyat Suresi'nde geçen konular

Zariyat Suresi ayetleri