LOKMAN SURESİ · 31. SURE · 14. AYET
Lokman Suresi 14. Ayet
Lokman Suresi 14. Ayet Arapçası, Türkçe meali ve tefsiri.
Lokman Suresi 14. Ayet Arapçası
وَوَصَّیْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَیْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهُ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَفِصَالُهُ فٖی عَامَیْنِ اَنِ اشْكُرْ لٖی وَلِوَالِدَیْكَؕ اِلَیَّ الْمَصٖیرُ١٤
Lokman Suresi 14. Ayet Meali
İnsana da, anne babasına iyi davranmasını emrettik. Annesi, onu her gün biraz daha güçsüz düşerek karnında taşımıştır. Onun sütten kesilmesi de iki yıl içinde olur. (İşte onun için) insana şöyle emrettik: “Bana ve anne babana şükret. Dönüş banadır.”
Diyanet İşleri Başkanlığı, Kur'an-ı Kerim Meâli
Gerçi biz insana, anasına ve babasına itaati de tavsiye ettik. Anası onu zayıflık üstüne zayıflıkla taşıdı. Onun sütten ayrılması da iki yıl içindedir. (Biz insana): "Bana, anana ve babana şükret" diye de tavsiye ettik. Dönüş, ancak banadır.
Elmalılı Muhammed Hamdi Yazır, Kur'ân-ı Kerîm Meâli (sadeleştirilmiş baskı)
Lokman Suresi 14. ayet, Kur'an-ı Kerim'in 31. sûresinde yer alır. Lokman Suresi 34 âyettir ve Diyanet meâline göre Mekke'de inmiştir. Aşağıda Lokman Suresi 14. ayetin Arapçası, Diyanet ve Elmalılı meali, Kur'an Yolu tefsirinden açıklaması ve ilgili ayetler yer alır.

TANE TANE KURAN UYGULAMASI · ÜCRETSİZ
Lokman Suresi'ni Tane Tane Kuran'da âyet âyet oku
14. âyetten devam et: her ekranda bir âyet, Arapçası, iki meal, dipnotlar ve tefsir. Kaldığın yeri hatırlar.
Lokman Suresi 14. Ayet Tefsiri
Sûrenin Lokmân’a ayrılan bölümünde, araya ana babaya itaat konusundaki bu iki âyetin girmesiyle ilgili iki farklı açıklama yapılmıştır. Bir yoruma göre bu iki âyet de Lokmân’a ait sözlerdir. Buna göre âyetin başında “Allah bana buyurdu ki...” şeklinde bir ifade takdir etmek gerekir. Diğer bir yoruma göre bu âyetler araya sokulmuş bir açıklama (i‘tirâzıyye) mahiyetinde olup amaç, ana babaya saygının önemini, ayrıca bunun sınırını ve Allah’a saygıyla ilişkisini ortaya koymaktır.
Lokman Suresi 14. Ayet Diyanet açıklaması
Çocuğun süt emme müddetiyle ilgili olarak ayrıca bakınız: Bakara sûresi, âyet, 233.