ALİ İMRAN SURESİ · 3. SURE · 73. AYET
Ali İmran Suresi 73. Ayet
Ali İmran Suresi 73. Ayet Arapçası, Türkçe meali ve tefsiri.
Ali İmran Suresi 73. Ayet Arapçası
وَلَا تُؤْمِنُٓوا اِلَّا لِمَنْ تَبِـعَ دٖینَكُمْؕ قُلْ اِنَّ الْهُدٰى هُدَى اللّٰهِۙ اَنْ یُؤْتٰٓى اَحَدٌ مِثْلَ مَٓا اُو𐻿تٖیتُمْ اَوْ یُحَٓاجُّوكُمْ عِنْدَ رَبِّكُمْؕ قُلْ اِنَّ الْفَضْلَ بِیَدِ اللّٰهِۚ یُؤْتٖیهِ مَنْ یَشَٓاءُؕ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلٖیمٌۚ٧٣
Ali İmran Suresi 73. Ayet Meali
“Sizin dininize uyandan başkasına inanmayın” (dediler). De ki: “Şüphesiz hidayet, Allah’ın hidayetidir. Birine, size verilenin benzerinin verilmesinden veya Rabbinizin huzurunda aleyhinize deliller getireceklerinden ötürü mü (böyle söylüyorsunuz)?” De ki: “Lütuf Allah’ın elindedir. Onu dilediğine verir. Allah, lütfu geniş olandır, hakkıyla bilendir.”
Diyanet İşleri Başkanlığı, Kur'an-ı Kerim Meâli
"Ve kendi dininize uyanlardan başkasına inanmayın" (dediler). De ki: "Şüphesiz doğru yol, Allah'ın yoludur". (Onlar kendi aralarında): "Size verilenin benzerinin hiçbir kimseye verilmiş olduğuna, yahut Rabbinizin huzurunda sizin aleyhinize deliller getireceklerine" (de inanmayın dediler). De ki: "Lütuf Allah'ın elindedir, onu dilediğine verir. Allah, rahmeti bol olan, her şeyi hakkıyla bilendir".
Elmalılı Muhammed Hamdi Yazır, Kur'ân-ı Kerîm Meâli (sadeleştirilmiş baskı)
Ali İmran Suresi 73. ayet, Kur'an-ı Kerim'in 3. sûresinde yer alır. Ali İmran Suresi 200 âyettir ve Diyanet meâline göre Medine'de inmiştir. Aşağıda Ali İmran Suresi 73. ayetin Arapçası, Diyanet ve Elmalılı meali, Kur'an Yolu tefsirinden açıklaması ve ilgili ayetler yer alır.

TANE TANE KURAN UYGULAMASI · ÜCRETSİZ
Ali İmran Suresi'ni Tane Tane Kuran'da âyet âyet oku
73. âyetten devam et: her ekranda bir âyet, Arapçası, iki meal, dipnotlar ve tefsir. Kaldığın yeri hatırlar.
Ali İmran Suresi 73. Ayet Tefsiri
Müfessirler “Kendi dininize uyanlardan başka hiç kimseye inanmayın” sözünün yukarıda değinilen şaşırtma planının sahiplerine ait olduğu hususunda fikir birliği içindedirler (İbn Atıyye, I, 454). “De ki” hitabından sonra gelen ilk cümlenin yüce Allah’ın peygamberinden söylemesini istediği söz olduğu ise açıktır. Buna mukabil, “veriliyor diye” şeklinde tercüme edilen “en yü‘tâ” ifadesinin izahında müfessirler oldukça zorlanmıştır. Bu sebeple Râzî bu âyetin Kur’an’daki en müşkil âyetlerden olduğunu kaydeder (VIII, 96).