YUSUF SURESİ · 12. SURE · 100. AYET
Yusuf Suresi 100. Ayet
Yusuf Suresi 100. Ayet Arapçası, Türkçe meali ve tefsiri.
Yusuf Suresi 100. Ayet Arapçası
وَرَفَعَ اَبَوَیْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوا لَهُ سُجَّدًاۚ وَقَالَ یَٓا اَبَتِ هٰذَا تَاْوٖیلُ رُءْیَایَ مِنْ قَبْلُؗ قَدْ جَعَلَهَا رَبّٖی حَقًّاؕ وَقَدْ اَحْسَنَ بٖٓی اِذْ اَخْرَجَنٖی مِنَ السِّجْنِ وَجَٓاءَ بِكُمْ مِنَ الْبَدْوِ مِنْ بَعْدِ اَنْ نَزَغَ الشَّیْطَانُ بَیْنٖی وَبَیْنَ اِخْوَتٖیؕ اِنَّ رَبّٖی لَطٖیفٌ لِمَا یَشَٓاءُؕ اِنَّهُ هُوَ الْعَلٖیمُ الْحَكٖیمُ١٠٠
Yusuf Suresi 100. Ayet Meali
Ana babasını tahtın üzerine çıkardı. Hepsi ona (Yûsuf’a) saygı ile eğildiler. Yûsuf dedi ki: “Babacığım! İşte bu, daha önce gördüğüm rüyanın yorumudur. Rabbim onu gerçekleştirdi. Şeytan benimle kardeşlerimin arasını bozduktan sonra; Rabbim beni zindandan çıkararak ve sizi çölden getirerek bana çok iyilikte bulundu. Şüphesiz Rabbim, dilediği şeyde nice incelikler sergileyendir. Şüphesiz O, hakkıyla bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir.”
Diyanet İşleri Başkanlığı, Kur'an-ı Kerim Meâli
Anasıyla babasını yüksek bir taht üzerine oturttu ve hepsi birden Yusuf için secdeye kapandılar. Bunun üzerine Yusuf dedi ki: "İşte bu durum, o rüyamın çıkmasıdır. Gerçekten Rabbim onu hak rüya kıldı. Şeytan benimle kardeşlerimin arasını bozduktan sonra, beni zindandan çıkarmakla ve sizi çölden getirmekle Rabbim bana hakikaten ihsan buyurdu. Doğrusu Rabbim dilediğine lutfunu ihsan eder. Şüphesiz O, her şeyi bilir, hüküm ve hikmet sahibidir."
Elmalılı Muhammed Hamdi Yazır, Kur'ân-ı Kerîm Meâli (sadeleştirilmiş baskı)
Yusuf Suresi 100. ayet, Kur'an-ı Kerim'in 12. sûresinde yer alır. Yusuf Suresi 111 âyettir ve Diyanet meâline göre Mekke'de inmiştir. Aşağıda Yusuf Suresi 100. ayetin Arapçası, Diyanet ve Elmalılı meali, Kur'an Yolu tefsirinden açıklaması ve ilgili ayetler yer alır.

TANE TANE KURAN UYGULAMASI · ÜCRETSİZ
Yusuf Suresi'ni Tane Tane Kuran'da âyet âyet oku
100. âyetten devam et: her ekranda bir âyet, Arapçası, iki meal, dipnotlar ve tefsir. Kaldığın yeri hatırlar.
Yusuf Suresi 100. Ayet Tefsiri
Müfessirler, “huzurda yere kapanma” olayını iki şekilde yorumlamışlardır: a) Hz. Yûsuf’a karşı bir saygı selâmı olmak üzere yere kapanmışlardır. 4. âyet bu anlamı destekler mahiyettedir. b) Hz. Yûsuf’a kavuştukları için Allah’a şükretmek üzere secdeye kapanmışlardır. 4. âyetin meâlinde, “Onları bana Allah’a secde ederlerken gördüm” diye çevirdiğimiz cümle, “Onları benim için secde ederlerken gördüm” şeklinde çevirmek de mümkündür. Bu takdirde âyet ikinci anlamı destekler.