TAHA SURESİ · 20. SURE · 123. AYET
Taha Suresi 123. Ayet
Taha Suresi 123. Ayet Arapçası, Türkçe meali ve tefsiri.
Taha Suresi 123. Ayet Arapçası
قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمٖیعًا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّۚ فَاِمَّا یَاْتِیَنَّكُمْ مِنّٖی هُدًى فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَایَ فَلَا یَضِلُّ وَلَا یَشْقٰى١٢٣
Taha Suresi 123. Ayet Meali
Allah, şöyle dedi: “Birbirinize düşman olarak hepiniz oradan inin. Eğer tarafımdan size bir yol gösterici (kitap) gelir de, kim benim yol göstericime uyarsa artık o, ne (dünyada) sapar ne de (ahirette) sıkıntı çeker.”
Diyanet İşleri Başkanlığı, Kur'an-ı Kerim Meâli
Allah (onlara) şöyle dedi: "Birbirinize düşman olmak üzere hepiniz oradan (cennetten) inin. Artık benden size bir hidayet (kitab) geldiği zaman, kim benim hidayetime uyarsa işte o, sapıklığa düşmez ve (ahirette) zahmet çekmez.
Elmalılı Muhammed Hamdi Yazır, Kur'ân-ı Kerîm Meâli (sadeleştirilmiş baskı)
Taha Suresi 123. ayet, Kur'an-ı Kerim'in 20. sûresinde yer alır. Taha Suresi 135 âyettir ve Diyanet meâline göre Mekke'de inmiştir. Aşağıda Taha Suresi 123. ayetin Arapçası, Diyanet ve Elmalılı meali, Kur'an Yolu tefsirinden açıklaması ve ilgili ayetler yer alır.

TANE TANE KURAN UYGULAMASI · ÜCRETSİZ
Taha Suresi'ni Tane Tane Kuran'da âyet âyet oku
123. âyetten devam et: her ekranda bir âyet, Arapçası, iki meal, dipnotlar ve tefsir. Kaldığın yeri hatırlar.
Taha Suresi 123. Ayet Tefsiri
Genellikle müfessirler bu âyetlerle Kur’an’da uyarılara tekrar tekrar yer verildiğini bildiren 113. âyet arasında bağ kurarlar; burada, insanoğlunun ilâhî uyarılar karşısındaki hatalı tutumunun ilk atasından beri görülen bir durum olduğuna işaret bulunduğunu belirtirler (Taberî, XVI, 220; Râzî, XXII, 123). Bu sûreden önce inen Sâd ve A‘râf sûrelerinde Âdem’in yaratılması ve İblîs’in ilâhî buyruğa karşı gelmesi olayına geniş yer verilmiştir.
Taha Suresi 123. Ayet Diyanet açıklaması
Burada sözü edilen düşmanlık Hz. Âdem ile Havva arasında değil, onların soyundan gelecek insanlar arasında meydana çıkacak düşmanlık ve hasımlıklardır. Ayetten, dostluk ve kardeşlik ilişkileri gibi, düşmanlık ve sürtüşmelerin de yeryüzü hayatı için bir imtihan olarak takdir edildiği anlaşılıyor. Hür iradesini Allah’ın gösterdiği yönde kullanan; nefsine değil, vahye ve vicdanlarına kulak verenler, zulüm ve haksızlıktan, düşmanlık ve sürtüşmeden kaçınanlar bu imtihanı kazanmış olacaktır.