ŞURA SURESİ · 42. SURE · 14. AYET
Şura Suresi 14. Ayet
Şura Suresi 14. Ayet Arapçası, Türkçe meali ve tefsiri.
Şura Suresi 14. Ayet Arapçası
وَمَا تَفَرَّقُٓوا اِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَٓاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْیًا بَیْنَهُمْؕ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ اِلٰٓى اَجَلٍ مُسَمًّى لَقُضِیَ بَیْنَهُمْؕ وَاِنَّ الَّذٖینَ اُو𐻿رِثُوا الْكِتَابَ مِنْ بَعْدِهِمْ لَفٖی شَكٍّ مِنْهُ مُرٖیبٍ١٤
Şura Suresi 14. Ayet Meali
Onlar, kendilerine bilgi geldikten sonra, aralarındaki kıskançlık yüzünden ayrılığa düştüler. Eğer (azabın) belli bir süreye kadar (ertelenmesi ile ilgili olarak) Rabbinden bir söz geçmiş olmasaydı, aralarında hemen hüküm verilirdi. Onlardan sonra Kitab’a mirasçı kılınanlar da, onun hakkında derin bir şüphe içindedirler.
Diyanet İşleri Başkanlığı, Kur'an-ı Kerim Meâli
Tefrikaya düşmeleri ise kendilerine ilim geldikten sonra sırf aralarında(ki) bağy u ihtiras/[haset ve kıskançlıktan dolayıdır ve eğer Rabbinden, "Müsemma bir ecele [belirlenmiş bir süreye] kadar" diye bir kelime geçmiş olmasaydı, aralarında hükm-i kaza mutlak(a) icra edilir, (işleri) bitirilirdi. Arkalarından kitaba vâris kılınanlar da ondan işkilli bir şek (ve şüphe) içindedirler.
Elmalılı Muhammed Hamdi Yazır, Kur'ân-ı Kerîm Meâli (sadeleştirilmiş baskı)
Şura Suresi 14. ayet, Kur'an-ı Kerim'in 42. sûresinde yer alır. Şura Suresi 53 âyettir ve Diyanet meâline göre Mekke'de inmiştir. Aşağıda Şura Suresi 14. ayetin Arapçası, Diyanet ve Elmalılı meali, Kur'an Yolu tefsirinden açıklaması ve ilgili ayetler yer alır.

TANE TANE KURAN UYGULAMASI · ÜCRETSİZ
Şura Suresi'ni Tane Tane Kuran'da âyet âyet oku
14. âyetten devam et: her ekranda bir âyet, Arapçası, iki meal, dipnotlar ve tefsir. Kaldığın yeri hatırlar.
Şura Suresi 14. Ayet Tefsiri
Dinde parçalanmaların yeterli ilâhî bildirim yapılmamış olmasından ileri geldiği iddiasını reddeden bu içerikteki âyetlerde, bölünmenin asıl sebebinin bilgisizlik değil, kişisel çıkarlara düşkünlük ve çekememezlik duyguları olduğuna dikkat çekilmektedir (bu eleştirinin muhatapları, âyetteki “ilim” kelimesiyle neyin kastedildiği hususunda bk. Bakara 2/213; Âl-i İmrân 3/19).