Tane Tane Kuran Uygulama

38. SURE · 88 AYET · MEKKE

Sad Suresi

Sad Suresi'nin Arapçası ve Türkçe anlamı, âyet âyet. Sâd: başındaki harf.

صۤ

Sad Suresi Arapçası ve Türkçe Anlamı (Diyanet Meali)

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ

Besmele · Bismillâhirrahmânirrahîm · “Rahmân ve Rahîm olan Allah’ın adıyla”
1

صٓ وَالْقُرْاٰنِ ذِی الذِّكْرِؕ١

Sâd. O şanlı, şerefli Kur’an’a andolsun (ki o, Allah sözüdür).

2

بَلِ الَّذٖینَ كَفَرُوا فٖی عِزَّةٍ وَشِقَاقٍ٢

Fakat inkâr edenler bir büyüklenme ve ayrılık içindedirler.

3

كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ فَنَادَوْا وَلَاتَ حٖینَ مَنَاصٍ٣

Biz onlardan önce nice nesilleri helâk ettik. Onlar da feryat ettiler, ama artık kurtuluş zamanı değildi.

4

وَعَجِبُٓوا اَنْ جَٓاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْؗ وَقَالَ الْكَافِرُونَ هٰذَا سَاحِرٌ كَذَّابٌۚ٤

Kâfirler, kendilerine içlerinden bir uyarıcının gelmesine şaştılar ve şöyle dediler: “Bu, yalancı bir sihirbazdır.”

5

اَجَعَلَ الْاٰلِهَةَ اِلٰهًا وَاحِدًاۚ اِنَّ هٰذَا لَشَیْءٌ عُجَابٌ٥

“İlâhları bir tek ilâh mı yaptı? Gerçekten bu çok tuhaf bir şey!”

6-8

وَانْطَلَقَ الْمَلَاُ مِنْهُمْ اَنِ امْشُوا وَاصْبِرُوا عَلٰٓى اٰلِهَتِكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَشَیْءٌ یُرَادُۚ٦ مَا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِی الْمِلَّةِ الْاٰخِرَةِۚ اِنْ هٰذَٓا اِلَّا اخْتِلَاقٌۚ٧ ءَاُنْزِلَ عَلَیْهِ الذِّكْرُ مِنْ بَیْنِنَاؕ بَلْ هُمْ فٖی شَكٍّ مِنْ ذِكْرٖیۚ بَلْ لَمَّا یَذُوقُوا عَذَابِؕ٨

İçlerinden ileri gelenler, “Gidin, ilâhlarınıza tapmaya devam edin. İşte bu istenen şeydir. Biz bunu son dinde (en son dinî inanışlarda) duymadık. Bu ancak bir uydurmadır. O zikir (Kur’an) içimizden ona mı indirildi?” diyerek kalkıp gittiler. Hayır, onlar benim Zikrimden (Kur’an’dan) şüphe içindedirler. Hayır, henüz azabımı tatmadılar.

9

اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَٓائِنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ الْعَزٖیزِ الْوَهَّابِۚ٩

Yoksa mutlak güç sahibi ve çok bağışlayan Rabbinin rahmet hazineleri onların yanında mıdır?

10

اَمْ لَهُمْ مُلْكُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَیْنَهُمَاࣞ فَلْیَرْتَقُوا فِی الْاَسْبَابِ١٠

Yoksa göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin hükümranlığı onların mıdır? Öyle ise sebeplere yapışarak yükselsinler (bakalım!)

11

جُنْدٌ مَا هُنَالِكَ مَهْزُومٌ مِنَ الْاَحْزَابِ١١

Onlar, çeşitli gruplardan oluşmuş ve şuracıkta bozguna uğrayacak derme çatma bir ordudur.

12-13

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَعَادٌ وَفِرْعَوْنُ ذُوالْاَوْتَادِۙ١٢ وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَاَصْحَابُ لْــَٔیْكَةِؕ اُو𐻾لٰٓئِكَ الْاَحْزَابُ١٣

Onlardan önce de Nûh kavmi, Âd kavmi, kazıklar sahibi Firavun, Semûd kavmi, Lût kavmi ve Eyke halkı da Peygamberleri yalanlamışlardı. İşte onlar da (böyle) gruplardı.

14

اِنْ كُلٌّ اِلَّا كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِࣖ١٤

(O grupların) her biri peygamberleri yalanladı da onları cezalandırmam hak oldu.

15

وَمَا یَنْظُرُ هٰٓؤُ𐻾لَٓاءِ اِلَّا صَیْحَةً وَاحِدَةً مَا لَهَا مِنْ فَوَاقٍ١٥

Bunlar da (müşrikler de) ancak (vakti gelince) asla geri kalmayacak korkunç bir ses bekliyorlar.

16

وَقَالُوا رَبَّنَا عَجِّلْ لَنَا قِطَّنَا قَبْلَ یَوْمِ الْحِسَابِ١٦

Müşrikler (alay ederek) şöyle dediler: “Ey Rabbimiz! Hesap gününden önce payımızı hemen ver!”

17

اِصْبِرْ عَلٰى مَا یَقُولُونَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُ𐻿دَ ذَا الْاَیْدِۚ اِنَّهُٓ اَوَّابٌ١٧

Ey Muhammed! Onların söylediklerine karşı sabret. Güçlü kulumuz Dâvûd’u hatırla. O, Allah’a çok yönelen bir kimse idi.

18-19

اِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهُ یُسَبِّحْنَ بِالْعَشِیِّ وَالْاِشْرَاقِۙ١٨ وَالطَّیْرَ مَحْشُورَةًؕ كُلٌّ لَهُٓ اَوَّابٌ١٩

Kendisi ile birlikte sabah-akşam tespih etsinler diye biz, dağları ve toplanıp gelen kuşları Dâvûd’un emrine verdik. Onların her biri Allah’a yönelmişlerdi.

20

وَشَدَدْنَا مُلْكَهُ وَاٰتَیْنَاهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ٢٠

Biz Davud’un mülkünü güçlendirdik, ona hikmet ve hakla batılı ayıran söz (hüküm verme) yeteneği verdik.

21

وَهَلْ اَتٰیكَ نَبَؤُا الْخَصْمِۘ اِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرَابَۙ٢١

Sana davacıların haberi geldi mi? Hani onlar duvarı aşarak mabede girmişlerdi.

22

اِذْ دَخَلُوا عَلٰى دَاوُ𐻿دَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوا لَا تَخَفْۚ خَصْمَانِ بَغٰى بَعْضُنَا عَلٰى بَعْضٍ فَاحْكُمْ بَیْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَٓا اِلٰى سَوَٓاءِ الصِّرَاطِ٢٢

Hani Dâvûd’un yanına girmişlerdi de Dâvûd onlardan korkmuştu. Onlar, “Korkma! Biz, iki davacı grubuz. Birimiz diğerine haksızlık etmiştir. Aramızda adaletle hükmet. Zulmetme ve bizi hak yola ilet” dediler.

23

اِنَّ هٰذَٓا اَخٖی لَهُ تِسْعٌ وَتِسْعُونَ نَعْجَةً وَلِیَ نَعْجَةٌ وَاحِدَةٌ فَقَالَ اَكْفِلْنٖیهَا وَعَزَّنٖی فِی الْخِطَابِ٢٣

İçlerinden biri şöyle dedi: “Bu benim kardeşimdir. Onun doksan dokuz koyunu var. Benim ise bir tek koyunum var. Böyle iken ‘Onu da bana ver’ dedi ve tartışmada beni bastırdı.”

24

قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ اِلٰى نِعَاجِهٖؕ وَاِنَّ كَثٖیرًا مِنَ الْخُلَطَٓاءِ لَیَبْغٖی بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ اِلَّا الَّذٖینَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَقَلٖیلٌ مَا هُمْؕ وَظَنَّ دَاوُ𐻿دُ اَنَّمَا فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَخَرَّ رَا‌كِعًا وَاَنَابَ٢٤

Davud dedi ki: “Andolsun, senin koyununu kendi koyunlarına katmak istemek suretiyle sana zulmetmiştir. Esasen ortakların pek çoğu birbirine haksızlık eder. Ancak iman edip salih ameller işleyenler başka. Onlar da pek azdır.” Dâvûd, bizim kendisini imtihan ettiğimizi anladı. Derken Rabbinden bağışlama diledi, eğilerek secdeye kapandı ve Allah’a yöneldi.

25

فَغَفَرْنَا لَهُ ذٰلِكَؕ وَاِنَّ لَهُ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ٢٥

Biz de bunu ona bağışladık. Şüphesiz katımızda onun için bir yakınlık ve dönüp geleceği güzel bir yer vardır.

26

یَا دَاوُ𐻿دُ اِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلٖیفَةً فِی الْاَرْضِ فَاحْكُمْ بَیْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوٰى فَیُضِلَّكَ عَنْ سَبٖیلِ اللّٰهِؕ اِنَّ الَّذٖینَ یَضِلُّونَ عَنْ سَبٖیلِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدٖیدٌ بِمَا نَسُوا یَوْمَ الْحِسَابِࣖ٢٦

Ona dedik ki: “Ey Dâvûd! Gerçekten biz seni yeryüzünde halife yaptık. İnsanlar arasında hak ile hüküm ver. Nefis arzusuna uyma, yoksa seni Allah’ın yolundan saptırır. Allah’ın yolundan sapanlar için hesap gününü unutmaları sebebiyle şiddetli bir azap vardır.”

27

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَٓاءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَیْنَهُمَا بَاطِلًاؕ ذٰلِكَ ظَنُّ الَّذٖینَ كَفَرُواۚ فَوَیْلٌ لِلَّذٖینَ كَفَرُوا مِنَ النَّارِؕ٢٧

Biz göğü, yeri ve ikisi arasındakileri boş yere yaratmadık. Bu (yaratılanların boş yere yaratıldığı iddiası) inkâr edenlerin zannıdır. Cehennem ateşinden dolayı vay inkâr edenlerin hâline!

28

اَمْ نَجْعَلُ الَّذٖینَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَالْمُفْسِدٖینَ فِی الْاَرْضِؗ اَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقٖینَ كَالْفُجَّارِ٢٨

Yoksa biz iman edip salih ameller işleyenleri, yeryüzünde fesat çıkaranlar gibi mi tutacağız? Yoksa Allah’a karşı gelmekten sakınanları yoldan çıkan arsızlar gibi mi tutacağız?

29

كِتَابٌ اَنْزَلْنَاهُ اِلَیْكَ مُبَارَكٌ لِیَدَّبَّرُٓوا اٰیَاتِهٖ وَلِیَتَذَكَّرَ اُو𐻾لُوا الْاَلْبَابِ٢٩

Bu Kur’an, âyetlerini düşünsünler ve akıl sahipleri öğüt alsınlar diye sana indirdiğimiz mübarek bir kitaptır.

30

وَوَهَبْنَا لِدَاوُ𐻿دَ سُلَیْمٰنَؕ نِعْمَ الْعَبْدُؕ اِنَّهُٓ اَوَّابٌؕ٣٠

Dâvûd’a Süleyman’ı bağışladık. O ne güzel kuldu! Şüphesiz o, Allah’a çok yönelen bir kimse idi.

31

اِذْ عُرِضَ عَلَیْهِ بِالْعَشِیِّ الصَّافِنَاتُ الْجِیَادُۙ٣١

Hani ona akşamüstü bir ayağını tırnağı üstüne dikip üç ayağının üzerinde duran çalımlı ve soylu atlar sunulmuştu.

32-33

فَقَالَ اِنّٖٓی اَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَیْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبّٖیۚ حَتّٰى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِࣞ٣٢ رُدُّوهَا عَلَیَّؕ فَطَفِقَ مَسْحًا بِالسُّوقِ وَالْاَعْنَاقِ٣٣

Süleyman, “Gerçekten ben malı, Rabbimi anmamı sağladığından dolayı çok severim” dedi. Nihayet gözden kaybolup gittikleri zaman, “Onları bana geri getirin” dedi. (Atlar gelince de) bacaklarını ve boyunlarını okşamaya başladı.

34

وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَیْمٰنَ وَاَلْقَیْنَا عَلٰى كُرْسِیِّهٖ جَسَدًا ثُمَّ اَنَابَ٣٤

Andolsun, biz Süleyman’ı imtihan ettik. Tahtının üstüne bir ceset bıraktık. Sonra tövbe edip bize yöneldi.

35

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لٖی وَهَبْ لٖی مُلْكًا لَا یَنْبَغٖی لِاَحَدٍ مِنْ بَعْدٖیۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ٣٥

Süleyman, “Ey Rabbim! Beni bağışla. Bana, benden sonra kimseye lâyık olmayacak bir mülk (hükümranlık) bahşet! Şüphesiz sen çok bahşedicisin!” dedi.

36

فَسَخَّرْنَا لَهُ الرّٖیحَ تَجْرٖی بِاَمْرِهٖ رُخَٓاءً حَیْثُ اَصَابَۙ٣٦

Biz de rüzgârı onun buyruğuna verdik. Rüzgâr, onun emriyle dilediği yere hafif hafif eserdi.

37-38

وَالشَّیَاطٖینَ كُلَّ بَنَّٓاءٍ وَغَوَّاصٍۙ٣٧ وَاٰخَرٖینَ مُقَرَّنٖینَ فِی الْاَصْفَادِ٣٨

Bina ustası olan ve dalgıçlık yapan her bir şeytanı, bukağılara bağlı olarak diğerlerini de, onun emrine verdik.

39

هٰذَا عَطَٓاؤُ𐻾نَا فَامْنُنْ اَوْ اَمْسِكْ بِغَیْرِ حِسَابٍ٣٩

“İşte bu bizim ihsanımızdır. Artık sen de (istediğine) hesapsızca ver yahut verme” dedik.

40

وَاِنَّ لَهُ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍࣖ٤٠

Şüphesiz katımızda onun için bir yakınlık ve dönüp geleceği güzel bir yer vardır.

41

وَاذْكُرْ عَبْدَنَٓا اَیُّوبَۘ اِذْ نَادٰى رَبَّهُٓ اَنّٖی مَسَّنِیَ الشَّیْطَانُ بِنُصْبٍ وَعَذَابٍؕ٤١

(Ey Muhammed!) Kulumuz Eyyûb’u da an. Hani o, Rabbine, “Şeytan bana bir yorgunluk ve azap dokundurdu” diye seslenmişti.

42

اُرْكُضْ بِرِجْلِكَۚ هٰذَا مُغْتَسَلٌ بَارِدٌ وَشَرَابٌ٤٢

Biz de ona, “Ayağını yere vur! İşte yıkanacak ve içecek soğuk bir su” dedik.

43

وَوَهَبْنَا لَهُٓ اَهْلَهُ وَمِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنَّا وَذِكْرٰى لِاُو𐻾لِی الْاَلْبَابِ٤٣

Biz ona tarafımızdan bir rahmet ve akıl sahiplerine bir öğüt olmak üzere ailesini ve onlarla birlikte bir o kadarını bahşettik.

44

وَخُذْ بِیَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِبْ بِهٖ وَلَا تَحْنَثْؕ اِنَّا وَجَدْنَاهُ صَابِرًاؕ نِعْمَ الْعَبْدُؕ اِنَّهُٓ اَوَّابٌ٤٤

Şöyle dedik: “Eline bir demet sap al ve onunla vur, yeminini bozma.” Gerçekten biz Eyyûb’u sabreden bir kimse olarak bulduk. O ne güzel bir kuldu! O, Allah’a çok yönelen bir kimse idi.

45

وَاذْكُرْ عِبَادَنَٓا اِبْرٰهٖیمَ وَاِسْحٰقَ وَیَعْقُوبَ اُو𐻾لِی الْاَیْدٖی وَالْاَبْصَارِ٤٥

(Ey Muhammed!) Güçlü ve basiretli kullarımız İbrahim’i, İshak’ı ve Yakub’u da an.

46

اِنَّٓا اَخْلَصْنَاهُمْ بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِۚ٤٦

Şüphesiz biz onları, ahiret yurdunu düşünme özelliği ile (temizleyip) ihlâslı kimseler kıldık.

47

وَاِنَّهُمْ عِنْدَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَیْنَ الْاَخْیَارِ٤٧

Şüphesiz onlar, bizim katımızda hayırlı, seçkin kimselerdendir.

48

وَاذْكُرْ اِسْمٰعٖیلَ وَالْیَسَعَ وَذَا الْكِفْلِؕ وَكُلٌّ مِنَ الْاَخْیَارِؕ٤٨

(Ey Muhammed!) İsmail, el-Yesa’ ve Zülkifl’i de an. Onların her biri iyi kimselerdi.

49-50

هٰذَا ذِكْرٌؕ وَاِنَّ لِلْمُتَّقٖینَ لَحُسْنَ مَاٰبٍۙ٤٩ جَنَّاتِ عَدْنٍ مُفَتَّحَةً لَهُمُ الْاَبْوَابُۚ٥٠

Bu bir öğüttür. Allah’a karşı gelmekten sakınanlar için el-bette güzel bir dönüş yeri, kapıları kendilerine açılmış olarak Adn cennetleri vardır.

51

مُتَّكِــٖٔینَ فٖیهَا یَدْعُونَ فٖیهَا بِفَاكِهَةٍ كَثٖیرَةٍ وَشَرَابٍ٥١

Onlar orada koltuklara yaslanmış olarak pek çok meyveler ve içecekler isterler.

52

وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ اَتْرَابٌ٥٢

Yanlarında gözlerini kendilerinden ayırmayan yaşıt eşler vardır.

53

هٰذَا مَا تُوعَدُونَ لِیَوْمِ الْحِسَابِ٥٣

İşte bunlar, hesap günü için size vaad edilenlerdir.

54

اِنَّ هٰذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهُ مِنْ نَفَادٍۚ٥٤

İşte bu bizim verdiğimiz rızıktır. Ona asla tükenme yoktur.

55-56

هٰذَاؕ وَاِنَّ لِلطَّاغٖینَ لَشَرَّ مَاٰبٍۙ٥٥ جَهَنَّمَۚ یَصْلَوْنَهَاۚ فَبِئْسَ الْمِهَادُ٥٦

İşte böyle! Şüphesiz azgınlar için elbette kötü bir dönüş yeri, cehennem vardır. Onlar oraya girerler. Orası ne kötü bir yataktır!

57

هٰذَاۙ فَلْیَذُوقُوهُ حَمٖیمٌ وَغَسَّاقٌۙ٥٧

İşte (azap), onu tatsınlar: Bir kaynar su ve bir irin.

58

وَاٰخَرُ مِنْ شَكْلِهٖٓ اَزْوَاجٌؕ٥٨

O azaba benzer çeşit çeşit başka azaplar da vardır.

59

هٰذَا فَوْجٌ مُقْتَحِمٌ مَعَكُمْۚ لَا مَرْحَبًا بِهِمْؕ اِنَّهُمْ صَالُوا النَّارِ٥٩

(Kendi aralarında şöyle derler:) “İşte sizinle beraber cehenneme tıkılacak bir grup. Onlara rahat ve huzur olmasın! Şüphesiz onlar cehenneme gireceklerdir.”

60

قَالُوا بَلْ اَنْتُمْࣞ لَا مَرْحَبًا بِكُمْؕ اَنْتُمْ قَدَّمْتُمُوهُ لَنَاۚ فَبِئْسَ الْقَرَارُ٦٠

O grup da, “Hayır, size rahat ve huzur olmasın. Bu cehennemi bizim önümüze siz sürdünüz. Orası ne kötü durak yeridir!” der.

61

قَالُوا رَبَّنَا مَنْ قَدَّمَ لَنَا هٰذَا فَزِدْهُ عَذَابًا ضِعْفًا فِی النَّارِ٦١

Şöyle derler: “Ey Rabbimiz! Bunu bizim önümüze kim sürdüyse, cehennemde onun azabını bir kat daha artır.”

62

وَقَالُوا مَا لَنَا لَا نَرٰى رِجَالًا كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الْاَشْرَارِؕ٦٢

Yine şöyle derler: “Dünyada kendilerini kötü saydığımız adamları acaba neden göremiyoruz?”

63

اَتَّخَذْنَاهُمْ سِخْرِیًّا اَمْ زَاغَتْ عَنْهُمُ الْاَبْصَارُ٦٣

“(Cehennemlik değillerdi de) biz onları alaya mı almış olduk, yoksa (buradalar da) gözlerimizden mi kaçtılar?”

64

اِنَّ ذٰلِكَ لَحَقٌّ تَخَاصُمُ اَهْلِ النَّارِࣖ٦٤

Şüphesiz bu, cehennemliklerin birbirleriyle çekişmesi kesin bir gerçektir.

65

قُلْ اِنَّمَٓا اَنَا𐻾 مُنْذِرٌࣗ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُۚ٦٥

(Ey Muhammed!) De ki: “Ben ancak bir uyarıcıyım. Her şey üzerinde mutlak otorite sahibi olan bir Allah’tan başka hiçbir ilâh yoktur.”

66

رَبُّ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَیْنَهُمَا الْعَزٖیزُ الْغَفَّارُ٦٦

“O, göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin Rabbidir. Mutlak güç sahibidir, çok bağışlayandır.”

67

قُلْ هُوَ نَبَؤٌا عَظٖیمٌۙ٦٧

De ki: “Bu Kur’an, büyük bir haberdir.”

68

اَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُونَ٦٨

“Siz ise ondan yüz çeviriyorsunuz.”

69

مَا كَانَ لِیَ مِنْ عِلْمٍ بِالْمَلَاِ الْاَعْلٰٓى اِذْ یَخْتَصِمُونَ٦٩

“Aralarında tartıştıkları sırada, yüce topluluğa (ileri gelen melekler topluluğuna) dair benim hiçbir bilgim yoktu.”

70

اِنْ یُوحٰٓى اِلَیَّ اِلَّٓا اَنَّمَٓا اَنَا𐻾 نَذٖیرٌ مُبٖینٌ٧٠

“Bana ancak, benim sadece bir uyarıcı olduğum vahyediliyor.”

71

اِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰٓئِكَةِ اِنّٖی خَالِقٌ بَشَرًا مِنْ طٖینٍ٧١

Hani, Rabbin meleklere şöyle demişti: “Muhakkak ben çamurdan bir insan yaratacağım.”

72

فَاِذَا سَوَّیْتُهُ وَنَفَخْتُ فٖیهِ مِنْ رُوحٖی فَقَعُوا لَهُ سَاجِدٖینَ٧٢

“Onu şekillendirip içine ruhumdan üflediğim zaman onun için saygı ile eğilin.”

73

فَسَجَدَ الْمَلٰٓئِكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُونَۙ٧٣

Derken bütün melekler topluca saygı ile eğildiler.

74

اِلَّٓا اِبْلٖیسَؕ اِسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرٖینَ٧٤

Ancak İblis eğilmedi. O büyüklük tasladı ve kâfirlerden oldu.

75

قَالَ یَٓا اِبْلٖیسُ مَا مَنَعَكَ اَنْ تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِیَدَیَّؕ اَسْتَكْبَرْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْعَالٖینَ٧٥

Allah, “Ey İblis! Ellerimle yarattığıma saygı ile eğilmekten seni ne alıkoydu? Büyüklük mü tasladın, yoksa üstünlerden mi oldun?” dedi.

76

قَالَ اَنَا𐻾 خَیْرٌ مِنْهُؕ خَلَقْتَنٖی مِنْ نَارٍ وَخَلَقْتَهُ مِنْ طٖینٍ٧٦

İblis, “Ben ondan daha hayırlıyım. Beni ateşten yarattın, onu ise çamurdan yarattın” dedi.

77

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجٖیمٌۚ٧٧

Allah, şöyle dedi: “Öyle ise çık oradan (cennetten), çünkü sen kovuldun.”

78

وَاِنَّ عَلَیْكَ لَعْنَتٖٓی اِلٰى یَوْمِ الدّٖینِ٧٨

“Şüphesiz benim lânetim hesap, mükâfat ve ceza gününe kadar senin üzerinedir.”

79

قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنٖٓی اِلٰى یَوْمِ یُبْعَثُونَ٧٩

İblis, “Ey Rabbim! Öyle ise bana insanların diriltilecekleri güne kadar mühlet ver” dedi.

80-81

قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرٖینَۙ٨٠ اِلٰى یَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ٨١

Allah, şöyle dedi: “Sen o bilinen vakte (kıyamet gününe) kadar mühlet verilenlerdensin.”

82-83

قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَاُغْوِیَنَّهُمْ اَجْمَعٖینَۙ٨٢ اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصٖینَ٨٣

İblis, “Senin şerefine andolsun ki, içlerinden ihlâslı kulların hariç, elbette onların hepsini azdıracağım” dedi.

84

قَالَ فَالْحَقُّؗ وَالْحَقَّ اَقُولُۚ٨٤

Allah, şöyle dedi: “İşte bu gerçektir. Ben de gerçeği söylüyorum:”

85

لَاَمْلَــَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكَ وَمِمَّنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ اَجْمَعٖینَ٨٥

“Andolsun, cehennemi seninle ve onlardan sana uyanların hepsiyle dolduracağım.”

86

قُلْ مَٓا اَسْـَٔلُكُمْ عَلَیْهِ مِنْ اَجْرٍ وَمَٓا اَنَا𐻾 مِنَ الْمُتَكَلِّفٖینَ٨٦

(Ey Muhammed!) De ki: “Bundan (tebliğ görevinden) dolayı sizden hiçbir ücret istemiyorum. Ben kendiliğinden yükümlülük altına girenlerden değilim.”

87

اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمٖینَ٨٧

“Bu Kur’an, âlemler için ancak bir öğüttür.”

88

وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَاَهُ بَعْدَ حٖینٍ٨٨

“Onun haberlerinin doğruluğunu bir süre sonra mutlaka öğreneceksiniz.”

Meâl: Diyanet İşleri Başkanlığı, Kur'an-ı Kerim Meâli. Arapça metin: Diyanet İşleri Başkanlığı Kur'an-ı Kerim Portalı.

Tane Tane Kuran uygulaması: akışta bir âyet ve Diyanet meali

TANE TANE KURAN UYGULAMASI · ÜCRETSİZ

Sad Suresi'ni Tane Tane Kuran'da oku

Her ekranda bir âyet: Arapçası, Diyanet ve Elmalılı meali, dipnotlar ve tefsir. Kaldığın yerden devam et, her gün biraz oku.

Sad Suresi Hakkında

Sad Suresi, Kur'an-ı Kerim'in 38. sûresidir. Sad Suresi 88 âyettir ve Diyanet meâline göre Mekke'de inmiştir; iniş sırasına göre 38. sûredir. Sâd, "başındaki harf" demektir. Bu sayfada Sad Suresi'nin Arapçası, Türkçe anlamı (Diyanet ve Elmalılı meali) ve âyet âyet Arapça metni yer alır.

Sıra
38. sûre
Âyet sayısı
88
İniş yeri
Mekke (Diyanet)
İniş sırası
38. sûre
Anlamı
Başındaki harf

Diğer yazılışları: Sâd

Sad Suresi Nüzûlü

Mushaftaki sıralamada otuz sekizinci, iniş sırasına göre de otuz sekizinci sûredir. Kamer sûresinden sonra, A‘râf sûresinden önce Mekke’de inmiştir.

Sad Suresi Konusu

Sûrenin temel konusu, Resûl-i Ekrem’in hak peygamber olduğu gerçeğinin ispatıdır. Kur’an üzerine yeminle başlayan sûrede Hz. Muhammed’in peygamberliğini inkâr eden müşriklerin iddiaları reddedilmekte; çok tanrıcı inançlarının kısa eleştirisi yapıldıktan sonra onlara, önceki peygamberlere karşı benzer tavırlar sergileyenlerin âkıbetleri hatırlatılmakta, Hz. Peygamber’e de sabır tavsiye edilmektedir. Hz. Dâvûd, oğlu Süleyman ve Eyyûb’un hayatlarından kesitler verilmekte; Hz. İbrâhim, İshak, Ya‘kub, İsmâil, Elyesa‘, Zülkifl’in isimleri sıralanarak bunların yolundan gidenlerin âhiretteki mutlu hayatları, buna karşılık yoldan çıkanların kötü âkıbetleri hakkında kısa ve uyarıcı açıklamalar yapılmaktadır. Sûrenin son bölümünde insanlığın atası olan Hz. Âdem’in yaratılışı anlatıldıktan sonra İblis’in, kendisine rahmet kapılarının kapanmasına sebep olduğunu düşündüğü için Âdem’in soyuna hınç beslediği ve onları doğru yoldan saptırmaya ahdettiği anlatılmakta, Hz. Muhammed’in hak peygamber olduğu gerçeği bir defa daha vurgulanmaktadır.

Kaynak: Diyanet İşleri Başkanlığı Kur'an-ı Kerim Meâli; Kur'an Yolu Türkçe Meâl ve Tefsir

Sad Suresi hakkında sık sorulanlar

Sad Suresi kaç ayettir?

Sad Suresi 88 âyettir.

Sad Suresi kaçıncı suredir?

Sad Suresi, Kur'an-ı Kerim'in 38. sûresidir; iniş sırasına göre 38. sûredir.

Sad Suresi nerede inmiştir?

Diyanet meâline göre Mekke'de inmiştir.

Sâd ne demek?

Sâd, "başındaki harf" demektir.

Sad Suresi'nin ilk ayetinin meali nedir?

Sâd. O şanlı, şerefli Kur’an’a andolsun (ki o, Allah sözüdür). (Diyanet meali)

Sad Suresi Elmalılı Meali

1 Sâd. Bu zikirle dolu Kur'ân'a bak! 2 O inkâr edenler bir gurur ve ayrılık içindedirler. 3 Kendilerinden önce nicelerini helak ettik. Onlar çağrıştılar. Ama artık kurtuluş vakti değildi. 4 İçlerinden kendilerine uyarıcı bir peygamber geldiğine şaştılar da kâfirler: "Bu bir sihirbazdır, yalancıdır" dediler. 5 "İlâhları, bir tek ilâh mı kılmış? Bu gerçekten şaşılacak bir şey, çok tuhaf!" 6 İçlerinden ileri gelenler fırladılar ve dediler ki: "İlâhlarınız üzerinde sabır ve sebat edin. Bu, gerçekten arzu edilen bir murad!" 7 "Biz bunu başka bir dinde işitmedik, bu mutlaka bir uydurmadır." 8 "Kur'ân aramızdan ona mı indirilmiş?" dediler. Doğrusu onlar benim Kur'ân'ımdan bir kuşku içindeler. Ve doğrusu onlar henüz azabımı tatmadılar. 9 Yoksa sana o Kur'ân'ı veren çok güçlü ve ihsan sahibi Rabbinin hazineleri onların yanında mı? 10 Yoksa bütün o göklerin, yerin ve aralarındakilerin mülkü onların mı? Öyle ise bütün imkanlarını seferber ederek yükselsinler de görelim! 11 Onlar burada çeşitli partilerden (gruplardan) bozguna uğramış bir ordudur. 12 Onlardan önce Nuh kavmi, Âd kavmi ve saltanat sahibi Firavun da yalanlamışlardı. 13 Semûd kavmi, Lut kavmi ve Eykeliler (Şuayb kavmi) de yalanlamışlardı. İşte o çeşitli partiler bunlardır. 14 Hepsi de gönderilen peygamberleri yalanladılar da azabım böyle hak oldu. 15 Onlar da bir tek haykırışa bakıyorlar. Öyle ki onun gecikmesi de yoktur. 16 Bir de: "Ey Rabbimiz! Hesap gününden önce bizim azabdan payımızı acele ver" dediler. 17 Şimdi sen onların dediklerine sabret de kuvvetli kulumuz Davud'u hatırla. Çünkü o, zikir ve tesbih ile bize yönelmişti. 18 Biz, dağları onun emrine vermiştik. Akşam-sabah onunla birlikte tesbih ederlerdi. 19 Kuşları da toplu olarak onun emrine vermiştik. Hepsi de ona uyarak zikir ve tesbih ederlerdi. 20 Biz onun mülkünü kuvvetlendirmiş ve kendisine hikmet ve hakkı batıldan ayırt etme kabiliyeti vermiştik. 21 Bir de davacıların kıssası geldi mi sana? Hani surdan aşarak mihraba ulaşmışlardı. 22 Davud'un yanına giriverdiler de onlardan telaşe düştü. Ona "Korkma!" dediler, biz iki davacıyız. Birimiz, birimize haksızlık etti. Şimdi sen aramızda hak ile hüküm ver ve aşırı gitme de bizi doğru yolun ortasına çıkar. 23 Biri: "İşte bu benim kardeşim. Onun doksan dokuz dişi koyunu var, benim ise bir tek dişi koyunum var. Böyle iken: Onu da bana ver, dedi ve tartışmada beni yendi" diye anlattı. 24 Davud dedi ki: "Doğrusu senin bir koyununu kendi koyunlarına katmak istemesiyle sana zulmetmiştir. Gerçekten bir cemiyette yaşayanların çoğu mutlaka birbirlerine haksızlık ediyorlar. Ancak iman edip de salih amel işleyenler başka. Ama onlar da pek az." Davud, bizim kendisini imtihan ettiğimizi sanmıştı. Hemen Rabbinden mağfiret diledi, rüku ederek yere kapandı, tevbe ile Allah'a yöneldi. 25 Biz de o zannettiği şeyi kendisine bağışladık. Şüphesiz yanımızda onun bir yakınlığı ve güzel bir dönüş yeri vardır. 26 Ey Davud! Gerçekten biz seni yeryüzünde bir halife yaptık. Artık insanlar arasında hak ile hüküm ver. Keyfe, arzuya uyma ki, seni Allah yolundan saptırmasın. Çünkü Allah yolundan sapanlar, hesap gününü unuttukları için kendilerine çok şiddetli bir azab vardır. 27 Hem o göğü, yeri ve aralarındakileri biz boşuna yaratmadık. O, kâfirlerin zannıdır. Onun için vay ateşe girecek olan kâfirlerin haline! 28 Yoksa, iman edip de salih amel işleyenleri biz, o yeryüzündeki bozguncular gibi yapar mıyız? Yoksa o takva sahiplerini azgın günahkarlar gibi yapar mıyız? 29 Bu, sana indirdiğimiz mübarek bir kitaptır ki, insanlar onun âyetlerini düşünsünler ve temiz akıl sahipleri ibret alsınlar. 30 Bir de Davud'a Süleyman'ı bahşettik. Süleyman ne güzel kuldu. Çünkü o seslice tesbih edip Allah'a yönelirdi. 31 Hani kendisine bir zaman akşam üstü iyi cins ve rahvan atlar gösterilmişti. 32 "Ben, dedi, at sevgisini, Rabbimi anmaktan ötürü tercih ettim." Nihayet atlar perdenin arkasına gizlendi. 33 "Geri getirin onları bana!" dedi ve artık onların bacaklarını, boyunlarını silmeye başladı. 34 Andolsun ki Süleyman'ı imtihan da ettik ve tahtının üzerine bir ceset bıraktık. Sonra tekrar tevbe ile önceki haline döndü. 35 Süleyman: "Ey Rabbim! Beni bağışla ve bana öyle bir mülk ihsan et ki, ardımdan hiç kimseye yaraşmasın. Şüphesiz, bütün dilekleri veren sensin." dedi. 36 Bunun üzerine biz rüzgarı onun emrine verdik. Onun emriyle istediği yere yumuşacık akardı. 37 Dalgıç ve yapı ustası şeytanları da. 38 Ve daha diğerlerini de zincirlerde bağlı olarak (Onun emrine verdik). 39 "İşte bu, bizim ihsanımızdır. Artık sen dilersen başkalarına ver veya verme. Bundan hesaba çekilmeyeceksin" dedik. 40 Şüphesiz ki ona huzurumuzda bir yakınlık ve güzel bir makam vardır. 41 Kulumuz Eyyub'u da an. Bir zaman o, Rabbine şöyle nida etmişti: "Meşakkat ve acı ile bana şeytan dokundu." 42 (Biz ona): "Ayağını yere vur! İşte sana yıkanılacak ve içilecek soğuk bir su" dedik. 43 Ve ona, bütün ailesini ve beraberlerinde bir mislini daha tarafımızdan bir rahmet olarak bahşettik ki, akıl sahipleri için bir ibret olsun. 44 (Bir de dedik ki): "Eline bir demet al da onunla (eşine) vur; yemininde durmamazlık etme." Doğrusu biz onu sabırlı bulduk. O ne güzel kul! O hakikaten daima Allah'a yönelmektedir. 45 Kullarımız İbrahim'i, İshak'ı ve Yakub'u da an. Onlar eller ve gözler sahipleri idiler. 46 Çünkü biz onları temiz bir hasletle, hâlis yurt (ahiret) düşüncesine ermiş has kullarımızdan kılmışızdır. 47 Çünkü onlar, nezdimizde seçilmiş en hayırlı kimselerdendir. 48 İsmail'i, Elyasa'yı, Zü'l-Kifl'i de an. Hepsi de en hayırlı kimselerdendir. 49 İşte bu bir öğüttür. Şüphesiz korunan müttakiler için herhalde güzel bir istikbal (güzel bir dönüş yeri) vardır. 50 Bütün kapıları kendilerine açılmış olan Adn cennetleri vardır. 51 İçlerine kurularak orada birçok yemişle, bambaşka bir içki isteyeceklerdir. 52 Yanlarında da bakışları yalnız kocalarına dönük hep aynı yaşta dilberler vardır. 53 O hesap günü için size vaad edilen işte budur. 54 İşte bu, bizim rızkımız; muhakkak ki ona hiç tükenmek yoktur. 55 Bu, böyledir. Şüphesiz azgınlar için de fena bir gelecek vardır. 56 Cehennem! Ona yaslanacaklar, fakat o ne çirkin döşektir. 57 İşte artık tatsınlar onu ki, o kaynar su ve irindir. 58 Ve o şekilden çifter çifter tadacakları diğer acılar da vardır. 59 İşte şunlar da sizin peşinize düşenlerdir. Onlara merhaba yok. Çünkü onlar cehenneme salınıyorlar. 60 (Arkadan gelenler öncekilere:) Derler ki: "Hayır, asıl size merhaba yok. Çünkü cehennemi bize siz takdim ettiniz. Bakın o ne kötü yatak!" 61 "Ey Rabbimiz! Bize bunu takdim edenin ateşteki azabını kat kat artır" derler. 62 Bir de derler ki: "Kötülerden saydığımız birtakım adamları (fakir müminleri) niye göremiyoruz?" 63 "Onları eğlence yerine tutmuştuk ha! Yoksa bu gözler onlardan kaydı mı?" 64 Şüphesiz ki bu haktır. Ateş ehlinin birbiriyle tartışması muhakkak olacaktır. 65 De ki: "Ben ancak korkuyu haber veren bir peygamberim. O tek ve kahredici olan Allah'tan başka tanrı da yoktur." 66 "O, göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin Rabbidir. O çok güçlüdür, çok bağışlayıcıdır." 67 De ki: "Bu, bir büyük haberdir." 68 "Siz ondan yüz çeviriyorsunuz." 69 "Münakaşa ederlerken, benim melekler yüksek topluluğuna ait ne bilgim olabilirdi?" 70 "Ancak ben açıktan açığa korkutmakla görevli olduğum için o bilgi bana vahyediliyor." 71 Hani Rabbin meleklere demişti ki: "Ben çamurdan bir insan yaratmaktayım." 72 "Onu tesviye edip, düzeltip de ruhumdan ona üfledim mi derhal ona secdeye kapanın." 73 Bunun üzerine meleklerin hepsi toptan secde ettiler. 74 Yalnız İblis etmedi, büyüklük tasladı ve kâfirlerden oldu. 75 Allah: "Ey İblis! O benim kudretimle yarattığıma secde etmene ne engel oldu? Kibirlenmek mi istedin? Yoksa yüksek derecelerde bulunanlardan mı oldun?" dedi. 76 İblis dedi ki: "Ben ondan hayırlıyım. Beni ateşten yarattın, onu ise çamurdan yarattın." 77 Allah: "Hemen çık oradan, artık sen kovuldun." 78 "Ve elbette lanetim ceza gününe kadar senin üzerindedir." buyurdu. 79 İblis: "Ya Rab! O halde insanların diriltilecekleri güne kadar bana mühlet ver." dedi. 80 Allah: "Haydi belirli bir vakte kadar mühlet verilenlerdensin" buyurdu.,80,81 81 Allah: "Haydi belirli bir vakte kadar mühlet verilenlerdensin" buyurdu.,80,81 82 İblis: "Öyle ise izzet ve şerefine yemin ederim ki, ben onların hepsini mutlaka aldatır, saptırırım." 83 "Ancak içlerinden ihlas ile seçilmiş has kulların müstesna" dedi. 84 Allah buyurdu ki: "O doğru, ben hep doğruyu söylerim." 85 "Andolsun ki, cehennemi mutlaka senden ve onların sana uyanlarından, topunuzdan tıka basa dolduracağım." 86 Ey Muhammed! De ki: "Ben o Kur'ân'a karşı sizden bir ücret istemiyorum. Ve ben kendiliğimden bir şey de teklif etmiyorum. " 87 "O Kur'ân, bütün âlemler için bir zikir, bir öğüttür. " 88 "Herhalde onun haberini bir zaman sonra bileceksiniz."

Elmalılı Muhammed Hamdi Yazır, Kur'ân-ı Kerîm Meâli (sadeleştirilmiş baskı)

Sad Suresi'nde geçen konular

Sad Suresi'nden adıyla aranan ayetler

Sad Suresi ayetleri