RA'D SURESİ · 13. SURE · 40. AYET
Ra'd Suresi 40. Ayet
Ra'd Suresi 40. Ayet Arapçası, Türkçe meali ve tefsiri.
Ra'd Suresi 40. Ayet Arapçası
وَاِنْ مَا نُرِیَنَّكَ بَعْضَ الَّذٖی نَعِدُهُمْ اَوْ نَتَوَفَّیَنَّكَ فَاِنَّمَا عَلَیْكَ الْبَلَاغُ وَعَلَیْنَا الْحِسَابُ٤٠
Ra'd Suresi 40. Ayet Meali
Onlara va’dettiğimiz azabın bir kısmını sana göstersek de, (göstermeden) senin ruhunu alsak da senin görevin sadece tebliğ etmektir. Hesap görmek ise bize aittir.
Diyanet İşleri Başkanlığı, Kur'an-ı Kerim Meâli
Onlara vaad ettiğimiz azabın bir kısmını sana göstersek, yahut seni, onu görmeden vefat ettirsek, yine de sana düşen sadece tebliğ etmek, bize düşen de hesaba çekmektir.
Elmalılı Muhammed Hamdi Yazır, Kur'ân-ı Kerîm Meâli (sadeleştirilmiş baskı)
Ra'd Suresi 40. ayet, Kur'an-ı Kerim'in 13. sûresinde yer alır. Ra'd Suresi 43 âyettir ve Diyanet meâline göre Mekke'de inmiştir. Aşağıda Ra'd Suresi 40. ayetin Arapçası, Diyanet ve Elmalılı meali, Kur'an Yolu tefsirinden açıklaması ve ilgili ayetler yer alır.

TANE TANE KURAN UYGULAMASI · ÜCRETSİZ
Ra'd Suresi'ni Tane Tane Kuran'da âyet âyet oku
40. âyetten devam et: her ekranda bir âyet, Arapçası, iki meal, dipnotlar ve tefsir. Kaldığın yeri hatırlar.
Ra'd Suresi 40. Ayet Tefsiri
Geleceği haber verilen azap er veya geç mutlaka gelecektir. Hz. Peygamber bunu görebilir de görmeyebilir de. O, müşriklere verilecek cezanın bir kısmına şahit olabilir, bir kısmını da görmeden vefat edebilir. 38. âyette belirtildiği üzere her şeyin takdir ve tayin edilmiş bir zamanı vardır; zamanı geldiğinde gerçekleşecektir. Nitekim Bedir, Huneyn ve benzeri savaşlarda müşriklerin ileri gelenlerinden birçoğu öldürülmüş, Hz. Peygamber bu olaylara bizzat şahit olmuştur. Vefatından sonraki olaylarda cezalandırılanları ise görmemiştir.
Ra'd Suresi 40. Ayet Diyanet açıklaması
“Ana kitap”, Allah’ın ezeli ilmi ile olmasını/yaratılmasını takdir ettiği her şeyin ya zıldığı mahiyeti bizce bilinmeyen bir “belge”dir. Aynı ifade Zuhruf sûresinin dördüncü ayetinde de geçmektedir. Kur’an’ın, Allah’ın ezeli ilmindeki aslının yazılı bulunduğu bildirilen (Burûc, 85/22) “Levh-i mahfuz” (Korunmuş levha) ile de aynı belge (Ana kitap) kast edilmektedir.