HUD SURESİ · 11. SURE · 29. AYET
Hud Suresi 29. Ayet
Hud Suresi 29. Ayet Arapçası, Türkçe meali ve tefsiri.
Hud Suresi 29. Ayet Arapçası
وَیَا قَوْمِ لَٓا اَسْـَٔلُكُمْ عَلَیْهِ مَالًاؕ اِنْ اَجْرِیَ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ وَمَٓا اَنَا𐻾 بِطَارِدِ الَّذٖینَ اٰمَنُواؕ اِنَّهُمْ مُلَاقُوا رَبِّهِمْ وَلٰكِنّٖٓی اَرٰیكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُونَ٢٩
Hud Suresi 29. Ayet Meali
“Ey kavmim! Buna karşı ben sizden herhangi bir mal da istemiyorum. Benim mükâfatım ancak Allah’a âittir. Ben o iman edenleri (teklifinize uyarak) kovacak da değilim. Çünkü onlar Rablerine kavuşacaklardır. Fakat ben sizin bilgisizce davranan bir toplum olduğunuzu görüyorum.”
Diyanet İşleri Başkanlığı, Kur'an-ı Kerim Meâli
"Ey kavmim! Ben sizden herhangi bir mal mülk istemiyorum. Benim mükafatım ancak Allah'a aittir. Ve ben ona iman edenleri kovacak değilim. Onlar elbette Rablerine kavuşacaklar. Fakat ben de sizi cahillik eden bir kavim görüyorum."
Elmalılı Muhammed Hamdi Yazır, Kur'ân-ı Kerîm Meâli (sadeleştirilmiş baskı)
Hud Suresi 29. ayet, Kur'an-ı Kerim'in 11. sûresinde yer alır. Hud Suresi 123 âyettir ve Diyanet meâline göre Mekke'de inmiştir. Aşağıda Hud Suresi 29. ayetin Arapçası, Diyanet ve Elmalılı meali, Kur'an Yolu tefsirinden açıklaması ve ilgili ayetler yer alır.

TANE TANE KURAN UYGULAMASI · ÜCRETSİZ
Hud Suresi'ni Tane Tane Kuran'da âyet âyet oku
29. âyetten devam et: her ekranda bir âyet, Arapçası, iki meal, dipnotlar ve tefsir. Kaldığın yeri hatırlar.
Hud Suresi 29. Ayet Tefsiri
Kavminin mal ve servete düşkün olan ileri gelenleri Hz. Nûh’un da peygamberliği istismar ederek para, makam ve mevki sahibi olmak istediğini, bu yolla kavmi içerisinde üstünlük sağlamaya çalıştığını düşünüyorlardı (bk. Mü’minûn 23/24). Hz. Nûh âyetteki açıklamasıyla böyle bir niyetinin bulunmadığını ilân etti. İlâhî mesajı karşılıksız olarak tebliğ etmek peygamberlerin tevhid mücadelesinde büyük önem taşımaktadır. Bu sebeple Nûh’tan sonra gelen her peygambere yaptığı görev karşılığında kavminden herhangi bir ücret istemediğini onlara bildirmesi emredilmiştir (meselâ bk. Şuarâ 26/105-180).