الٓـرٰࣞ تِلْكَ اٰیَاتُ الْكِتَابِ وَقُرْاٰنٍ مُبٖینٍ١
Elif Lâm Râ. Bunlar, kitabın ve apaçık olan Kur’an’ın âyetleridir.
15. SURE · 99 AYET · MEKKE
Hicr Suresi'nin Arapçası ve Türkçe anlamı, âyet âyet. Hicr: semûd halkının yurdu.
الْحِجْرِ
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ
الٓـرٰࣞ تِلْكَ اٰیَاتُ الْكِتَابِ وَقُرْاٰنٍ مُبٖینٍ١
Elif Lâm Râ. Bunlar, kitabın ve apaçık olan Kur’an’ın âyetleridir.
رُبَمَا یَوَدُّ الَّذٖینَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِمٖینَ٢
İnkâr edenler, “Keşke müslüman olsaydık” diye çok arzu edeceklerdir.
ذَرْهُمْ یَاْكُلُوا وَیَتَمَتَّعُوا وَیُلْهِهِمُ الْاَمَلُ فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ٣
Bırak onları yesinler (içsinler), yararlansınlar; emelleri onları oyalayadursun. İleride (gerçeği) bilecekler.
وَمَٓا اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْیَةٍ اِلَّا وَلَهَا كِتَابٌ مَعْلُومٌ٤
Helâk ettiğimiz her memleketin mutlaka bilinen bir yazısı (belli vakti) vardır.
مَا تَسْبِقُ مِنْ اُمَّةٍ اَجَلَهَا وَمَا یَسْتَاْخِرُونَ٥
Hiçbir toplum ecelini geçemez ve ondan geri de kalamaz.
وَقَالُوا یَٓا اَیُّهَا الَّذٖی نُزِّلَ عَلَیْهِ الذِّكْرُ اِنَّكَ لَمَجْنُونٌؕ٦
Dediler ki: “Ey kendisine Zikir (Kur’an) indirilen kimse! Sen mutlaka delisin!”
لَوْ مَا تَاْتٖینَا بِالْمَلٰٓئِكَةِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقٖینَ٧
“Eğer doğru söyleyenlerden isen bize melekleri getirsene!”
مَا نُنَزِّلُ الْمَلٰٓئِكَةَ اِلَّا بِالْحَقِّ وَمَا كَانُٓوا اِذًا مُنْظَرٖینَ٨
Biz, melekleri ancak hak ve hikmete uygun olarak indiririz. O zaman da onlara mühlet verilmez.
اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَاِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ٩
Şüphesiz o Zikr’i (Kur’an’ı) biz indirdik biz! Onun koruyucusu da elbette biziz.
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فٖی شِیَعِ الْاَوَّلٖینَ١٠
Ey Muhammed! Andolsun, senden önceki topluluklara da peygamber gönderdik.
وَمَا یَاْتٖیهِمْ مِنْ رَسُولٍ اِلَّا كَانُوا بِهٖ یَسْتَهْزِؤُ𐻿نَ١١
Onlar kendilerine gelen her peygamberle alay ediyorlardı.
كَذٰلِكَ نَسْلُكُهُ فٖی قُلُوبِ الْمُجْرِمٖینَۙ١٢
Aynı şekilde (onların tutumlarına uygun olarak) biz onu suçluların kalbine sokarız.
لَا یُؤْمِنُونَ بِهٖ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الْاَوَّلٖینَ١٣
Önceki milletlerin (helâkine dair Allah’ın) kanunu geçmiş iken onlar buna (Kur’an’a) inanmazlar.
وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَیْهِمْ بَابًا مِنَ السَّمَٓاءِ فَظَلُّوا فٖیهِ یَعْرُجُونَۙ١٤ لَقَالُٓوا اِنَّمَا سُكِّرَتْ اَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَسْحُورُونَࣖ١٥
Onlara gökten bir kapı açsak da oradan yukarı çıkmaya koyulsalar, yine “Gözlerimiz döndürüldü, biz herhâlde büyülenmiş bir toplumuz” derlerdi.
وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِی السَّمَٓاءِ بُرُوجًا وَزَیَّنَّاهَا لِلنَّاظِرٖینَۙ١٦
Andolsun, biz gökte burçlar yaptık ve onu, bakanlar için süsledik.
وَحَفِظْنَاهَا مِنْ كُلِّ شَیْطَانٍ رَجٖیمٍۙ١٧
Onu kovulmuş her şeytandan koruduk.
اِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَاَتْبَعَهُ شِهَابٌ مُبٖینٌ١٨
Ancak kulak hırsızlığı eden olursa, onu da parlak bir ateş takip etmektedir.
وَالْاَرْضَ مَدَدْنَاهَا وَاَلْقَیْنَا فٖیهَا رَوَاسِیَ وَاَنْبَتْنَا فٖیهَا مِنْ كُلِّ شَیْءٍ مَوْزُونٍ١٩
Yeri de yaydık, ona sabit dağlar yerleştirdik ve orada ölçülü (bir biçimde) her şeyi bitirdik.
وَجَعَلْنَا لَكُمْ فٖیهَا مَعَایِشَ وَمَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرَازِقٖینَ٢٠
Orada hem sizin için, hem de sizin rızık vermediğiniz kimseler için geçimlikler meydana getirdik.
وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا عِنْدَنَا خَزَٓائِنُهُؗ وَمَا نُنَزِّلُهُٓ اِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ٢١
Hiçbir şey yoktur ki hazineleri yanımızda olmasın. Biz onu ancak belli bir ölçüyle indiririz.
وَاَرْسَلْنَا الرِّیَاحَ لَوَاقِـحَ فَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَٓاءِ مَٓاءً فَاَسْقَیْنَاكُمُوهُۚ وَمَٓا اَنْتُمْ لَهُ بِخَازِنٖینَ٢٢
Rüzgârları da aşılayıcı olarak gönderip gökten yağmur yağdırarak sizi onunla suladık. Onu toplayıp depolayan da siz değilsiniz.
وَاِنَّا لَنَحْنُ نُحْيٖ وَنُمٖیتُ وَنَحْنُ الْوَارِثُونَ٢٣
Hiç şüphesiz biz diriltir, biz öldürürüz ve biz (her şeye gerçek) varisleriz.
وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمٖینَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَاْخِرٖینَ٢٤
Andolsun biz, sizden önce gelip geçenleri de biliriz, sonraya kalanları da.
وَاِنَّ رَبَّكَ هُوَ یَحْشُرُهُمْؕ اِنَّهُ حَكٖیمٌ عَلٖیمٌࣖ٢٥
Şüphesiz senin Rabbin onları diriltip bir araya getirecektir. Şüphesiz O, hüküm ve hikmet sahibidir, hakkıyla bilendir.
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَاٍ مَسْنُونٍۚ٢٦
Andolsun, biz insanı kuru bir çamurdan, şekillendirilmiş bir balçıktan yarattık.
وَالْجَٓانَّ خَلَقْنَاهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَارِ السَّمُومِ٢٧
Cinleri de daha önce dumansız ateşten yaratmıştık.
وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰٓئِكَةِ اِنّٖی خَالِقٌ بَشَرًا مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَاٍ مَسْنُونٍ٢٨ فَاِذَا سَوَّیْتُهُ وَنَفَخْتُ فٖیهِ مِنْ رُوحٖی فَقَعُوا لَهُ سَاجِدٖینَ٢٩
Hani Rabbin meleklere, “Ben kuru bir çamurdan, şekillendirilmiş balçıktan bir insan yaratacağım. Onu düzenleyip içine ruhumdan üflediğim zaman, onun için hemen saygı ile eğilin” demişti.
فَسَجَدَ الْمَلٰٓئِكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُونَۙ٣٠
Bunun üzerine bütün melekler saygı ile eğildiler.
اِلَّٓا اِبْلٖیسَؕ اَبٰٓى اَنْ یَكُونَ مَعَ السَّاجِدٖینَ٣١
Ancak İblis, saygı ile eğilenlerle beraber olmaktan kaçındı.
قَالَ یَٓا اِبْلٖیسُ مَا لَكَ اَلَّا تَكُونَ مَعَ السَّاجِدٖینَ٣٢
Allah, “Ey İblis! Saygı ile eğilenlerle beraber olmamandaki maksadın ne?” dedi.
قَالَ لَمْ اَكُنْ لِاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهُ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَاٍ مَسْنُونٍ٣٣
İblis dedi ki: “Ben, kuru bir çamurdan, şekillenmiş balçıktan yarattığın insan için saygı ile eğilemem.”
قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجٖیمٌ٣٤ وَاِنَّ عَلَیْكَ اللَّعْنَةَ اِلٰى یَوْمِ الدّٖینِ٣٥
Allah, “Öyleyse çık oradan, çünkü sen kovuldun. Şüphesiz hesap, mükâfat ve ceza gününe kadar lânet senin üzerinedir” dedi.
قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنٖٓی اِلٰى یَوْمِ یُبْعَثُونَ٣٦
İblis: “Rabbim! Öyle ise onların tekrar diriltilecekleri güne kadar bana mühlet ver” dedi.
قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرٖینَۙ٣٧ اِلٰى یَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ٣٨
Allah da, “O hâlde, sen vakti (yalnızca benim tarafımdan) bilinen güne (kıyamete) kadar mühlet verilenlerdensin” dedi.
قَالَ رَبِّ بِمَٓا اَغْوَیْتَنٖی لَاُزَیِّنَنَّ لَهُمْ فِی الْاَرْضِ وَلَاُغْوِیَنَّهُمْ اَجْمَعٖینَۙ٣٩ اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصٖینَ٤٠
İblis, “Rabbim! Beni azdırmana karşılık, andolsun ki yeryüzünde kötülükleri onlara güzel göstereceğim, içlerinde ihlâsa erdirilmiş kulların hariç, onların hepsini azdıracağım” dedi.
قَالَ هٰذَا صِرَاطٌ عَلَیَّ مُسْتَقٖیمٌ٤١ اِنَّ عِبَادٖی لَیْسَ لَكَ عَلَیْهِمْ سُلْطَانٌ اِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوٖینَ٤٢
Allah, “İşte bu bana ulaştıran dosdoğru yoldur. Azgınlardan sana uyanlar dışında, kullarım üzerinde senin hiçbir hâkimiyetin yoktur” dedi.
وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ اَجْمَعٖینَۙ٤٣
Şüphesiz cehennem, onların hepsinin buluşacağı yerdir.
لَهَا سَبْعَةُ اَبْوَابٍؕ لِكُلِّ بَابٍ مِنْهُمْ جُزْءٌ مَقْسُومٌࣖ٤٤
Onun yedi kapısı vardır ve her kapıya onlardan bir grup ayrılmıştır.
اِنَّ الْمُتَّقٖینَ فٖی جَنَّاتٍ وَعُیُونٍؕ٤٥
Şüphesiz Allah’a karşı gelmekten sakınanlar, cennetler içinde ve pınarlar başındadır.
اُدْخُلُوهَا بِسَلَامٍ اٰمِنٖینَ٤٦
Onlara, “Girin oraya esenlikle, güven içinde” denilir.
وَنَزَعْنَا مَا فٖی صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ اِخْوَانًا عَلٰى سُرُرٍ مُتَقَابِلٖینَ٤٧
Biz, onların kalplerindeki kini söküp attık. Artık onlar sedirler üzerinde, kardeşler olarak karşılıklı otururlar.
لَا یَمَسُّهُمْ فٖیهَا نَصَبٌ وَمَا هُمْ مِنْهَا بِمُخْرَجٖینَ٤٨
Onlara orada hiçbir yorgunluk dokunmaz, onlar oradan çıkarılacak da değillerdir.
نَبِّئْ عِبَادٖٓی اَنّٖٓی اَنَا الْغَفُورُ الرَّحٖیمُۙ٤٩ وَاَنَّ عَذَابٖی هُوَ الْعَذَابُ الْاَلٖیمُ٥٠
Ey Muhammed! Kullarıma, benim elbette çok bağışlayıcı, çok merhametli olduğumu, azabımın da elem dolu azap olduğunu haber ver.
وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَیْفِ اِبْرٰهٖیمَۘ٥١
Onlara İbrahim’in misafirlerinden de haber ver.
اِذْ دَخَلُوا عَلَیْهِ فَقَالُوا سَلَامًاؕ قَالَ اِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُونَ٥٢
Hani misafirler İbrahim’in yanına girmiş ve “Selâm” demişlerdi. O da, “Gerçekten biz sizden korkuyoruz” demişti.
قَالُوا لَا تَوْجَلْ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَامٍ عَلٖیمٍ٥٣
Onlar, “Korkma, biz sana bilgin bir oğul müjdeliyoruz” dediler.
قَالَ اَبَشَّرْتُمُونٖی عَلٰٓى اَنْ مَسَّنِیَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ٥٤
İbrahim, “Bana yaşlılık gelip çatmış iken beni mi müjdeliyorsunuz? Bana neyi müjdeliyorsunuz?” dedi.
قَالُوا بَشَّرْنَاكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُنْ مِنَ الْقَانِطٖینَ٥٥
“Biz sana gerçeği müjdeledik. Sakın ümitsizlerden olma” dediler.
قَالَ وَمَنْ یَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهٖٓ اِلَّا الضَّٓالُّونَ٥٦
Dedi ki: “Rabbinin rahmetinden, sapıklardan başka kim ümit keser?”
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَیُّهَا الْمُرْسَلُونَ٥٧
İbrahim, “Ey Elçiler! Göreviniz nedir?” dedi.
قَالُٓوا اِنَّٓا اُرْسِلْنَٓا اِلٰى قَوْمٍ مُجْرِمٖینَۙ٥٨
Şöyle dediler: “Şüphesiz biz suçlu bir millete gönderildik.
اِلَّٓا اٰلَ لُوطٍؕ اِنَّا لَمُنَجُّوهُمْ اَجْمَعٖینَۙ٥٩ اِلَّا امْرَاَتَهُ قَدَّرْنَٓاۙ اِنَّهَا لَمِنَ الْغَابِرٖینَࣖ٦٠
Lût’un ailesi başka (Onlar suçlu değillerdir). Lût’un karısı dışında onların hepsini kurtaracağız. Biz, onun geride kalanlardan olmasını takdir ettik.
فَلَمَّا جَٓاءَ اٰلَ لُوطٍࣙ الْمُرْسَلُونَۙ٦١ قَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ٦٢
Elçiler (melekler) Lût’un ailesine gelince, Lût onlara, “Gerçekten siz tanınmayan kimselersiniz” dedi.
قَالُوا بَلْ جِئْنَاكَ بِمَا كَانُوا فٖیهِ یَمْتَرُونَ٦٣
Dediler ki: “Evet, fakat biz sana (kavminin) şüphe etmekte olduğu azabı getirdik.”
وَاَتَیْنَاكَ بِالْحَقِّ وَاِنَّا لَصَادِقُونَ٦٤
“Biz, sana gerçeği getirdik. Şüphesiz biz doğru söyleyenleriz.”
فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ الَّیْلِ وَاتَّبِـعْ اَدْبَارَهُمْ وَلَا یَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ وَامْضُوا حَیْثُ تُؤْمَرُونَ٦٥
“Gecenin bir bölümünde aile fertlerini yola çıkar, sen de arkalarından git. Hiçbiriniz arkaya bakmasın. Emrolunduğunuz yere (doğru) geçin gidin.”
وَقَضَیْنَٓا اِلَیْهِ ذٰلِكَ الْاَمْرَ اَنَّ دَابِرَ هٰٓؤُ𐻾لَٓاءِ مَقْطُوعٌ مُصْبِحٖینَ٦٦
Ona şu durumu kesin olarak bildirdik: “Sabaha çıkarken onların sonu kesilmiş olacak.”
وَجَٓاءَ اَهْلُ الْمَدٖینَةِ یَسْتَبْشِرُونَ٦٧
Şehir halkı sevinerek geldiler.
قَالَ اِنَّ هٰٓؤُ𐻾لَٓاءِ ضَیْفٖی فَلَا تَفْضَحُونِۙ٦٨
Lût, dedi ki: “Şüphesiz bunlar benim misafirlerimdir. Sakın beni rezil etmeyin.”
وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُونِ٦٩
“Allah’a karşı gelmekten sakının, beni utandırmayın” dedi.
قَالُٓوا اَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعَالَمٖینَ٧٠
Onlar, “Biz seni insanlarla ilgilenmekten men etmemiş miydik” dediler.
قَالَ هٰٓؤُ𐻾لَٓاءِ بَنَاتٖٓی اِنْ كُنْتُمْ فَاعِلٖینَؕ٧١
Lût: “İşte kızlarım. Eğer yapacaksanız (onlarla evlenebilirsiniz)” dedi.
لَعَمْرُكَ اِنَّهُمْ لَفٖی سَكْرَتِهِمْ یَعْمَهُونَ٧٢
(Melekler, Lût’a:) “Ömrüne andolsun ki onlar (şehvetten) gözleri dönmüş hâlde, sarhoşlukları içinde bocalayıp duruyorlar (Bu durumda asla seni dinlemezler)” dediler.
فَاَخَذَتْهُمُ الصَّیْحَةُ مُشْرِقٖینَۙ٧٣
Derken güneşin doğuşu sırasında, o korkunç uğultulu ses onları yakalayıverdi.
فَجَعَلْنَا عَالِیَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَیْهِمْ حِجَارَةً مِنْ سِجّٖیلٍؕ٧٤
Hemen onların altını üstüne getirdik. Üzerlerine de balçıktan pişirilmiş taşlar yağdırdık.
اِنَّ فٖی ذٰلِكَ لَاٰیَاتٍ لِلْمُتَوَسِّمٖینَ٧٥
Şüphesiz bunda düşünüp görebilen kimseler için ibretler vardır.
وَاِنَّهَا لَبِسَبٖیلٍ مُقٖیمٍ٧٦
O şehrin kalıntıları hâlâ mevcut olan bir yol üstünde duruyor.
اِنَّ فٖی ذٰلِكَ لَاٰیَةً لِلْمُؤْمِنٖینَؕ٧٧
Şüphesiz bunda inananlar için bir ibret vardır.
وَاِنْ كَانَ اَصْحَابُ الْاَیْكَةِ لَظَالِمٖینَۙ٧٨
“Eyke” halkı da şüphesiz zalim idiler.
فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْۘ وَاِنَّهُمَا لَبِاِمَامٍ مُبٖینٍؕࣖ٧٩
Onlardan da intikam aldık. İkisi de (Lût kavminin yaşadığı Sodom ile Şu’ayb kavminin yaşadığı Eyke) belirgin bir anayol üzerinde idiler.
وَلَقَدْ كَذَّبَ اَصْحَابُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلٖینَۙ٨٠
Andolsun, Hicr halkı da peygamberleri yalanlamıştı.
وَاٰتَیْنَاهُمْ اٰیَاتِنَا فَكَانُوا عَنْهَا مُعْرِضٖینَۙ٨١
Biz, onlara âyetlerimizi vermiştik de onlardan yüz çevirmişlerdi.
وَكَانُوا یَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُیُوتًا اٰمِنٖینَ٨٢
Onlar güven içinde dağlardan evler yontuyorlardı.
فَاَخَذَتْهُمُ الصَّیْحَةُ مُصْبِحٖینَۙ٨٣
Onları da sabaha çıkarlarken o korkunç uğultulu ses yakalayıverdi.
فَمَٓا اَغْنٰى عَنْهُمْ مَا كَانُوا یَكْسِبُونَؕ٨٤
Kazanmakta oldukları şeyler kendilerine bir fayda vermedi.
وَمَا خَلَقْنَا السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَیْنَهُمَٓا اِلَّا بِالْحَقِّؕ وَاِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِیَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمٖیلَ٨٥
Biz, gökleri, yeri ve her ikisi arasında bulunanları ancak hakka ve hikmete uygun olarak yarattık. Kıyamet günü mutlaka gelecektir. Sen şimdi güzel bir şekilde hoşgörü ile muamele et.
اِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلٖیمُ٨٦
Şüphesiz, Rabbin hakkıyla yaratanın (ve her şeyi) bilenin ta kendisidir.
وَلَقَدْ اٰتَیْنَاكَ سَبْعًا مِنَ الْمَثَانٖی وَالْقُرْاٰنَ الْعَظٖیمَ٨٧
Andolsun, biz sana tekrarlanan yedi âyeti ve büyük Kur’an’ı verdik.
لَا تَمُدَّنَّ عَیْنَیْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَیْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنٖینَ٨٨
Kâfirlerden bir kısmını faydalandırdığımız şeylerde sakın gözün kalmasın. Onlara karşı mahzun olma ve mü’minlere (şefkat) kanadını indir.
وَقُلْ اِنّٖٓی اَنَا النَّذٖیرُ الْمُبٖینُۚ٨٩
De ki: “Gerçekten ben, apaçık bir uyarıcıyım.”
كَمَٓا اَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمٖینَۙ٩٠
Nitekim biz kendi kitaplarını parçalara ayıranlara da (kitap) indirmiştik.
اَلَّذٖینَ جَعَلُوا الْقُرْاٰنَ عِضٖینَ٩١
Ki onlar, (bir kısmına inanıp, bir kısmını inkâr ederek) Kur’an’ı da parça parça edenlerdir.
فَوَرَبِّكَ لَنَسْـَٔلَنَّهُمْ اَجْمَعٖینَۙ٩٢ عَمَّا كَانُوا یَعْمَلُونَ٩٣
Rabbine andolsun, onların hepsine yapmakta olduklarını mutlaka soracağız.
فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكٖینَ٩٤
Ey Muhammed! Şimdi sen, sana emrolunanı açıkça ortaya koy ve Allah’a ortak koşanlara aldırış etme.
اِنَّا كَفَیْنَاكَ الْمُسْتَهْزِءٖینَۙ٩٥ اَلَّذٖینَ یَجْعَلُونَ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۚ فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ٩٦
Şüphesiz biz, Allah ile beraber başka ilâh edinen alaycılara karşı sana yeteriz. İlerde bilecekler.
وَلَقَدْ نَعْلَمُ اَنَّكَ یَضٖیقُ صَدْرُكَ بِمَا یَقُولُونَۙ٩٧
Andolsun, onların söyledikleri şeylerden dolayı göğsünün daraldığını biliyoruz.
فَسَبِّـحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِنَ السَّاجِدٖینَۙ٩٨
O hâlde, Rabbini hamd ile tesbih et (yücelt) ve secde edenlerden ol.
وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتّٰى یَاْتِیَكَ الْیَقٖینُ٩٩
Sana ölüm gelinceye kadar Rabbine ibadet et.
Meâl: Diyanet İşleri Başkanlığı, Kur'an-ı Kerim Meâli. Arapça metin: Diyanet İşleri Başkanlığı Kur'an-ı Kerim Portalı.

TANE TANE KURAN UYGULAMASI · ÜCRETSİZ
Hicr Suresi'ni Tane Tane Kuran'da oku
Her ekranda bir âyet: Arapçası, Diyanet ve Elmalılı meali, dipnotlar ve tefsir. Kaldığın yerden devam et, her gün biraz oku.
Hicr Suresi, Kur'an-ı Kerim'in 15. sûresidir. Hicr Suresi 99 âyettir ve Diyanet meâline göre Mekke'de inmiştir; iniş sırasına göre 54. sûredir. Hicr, "semûd halkının yurdu" demektir. Bu sayfada Hicr Suresi'nin Arapçası, Türkçe anlamı (Diyanet ve Elmalılı meali) ve âyet âyet Arapça metni yer alır.
Mushaftaki sıralamada on beşinci, iniş sırasına göre elli dördüncü sûredir. Yûsuf sûresinden sonra, En‘âm sûresinden önce Mekke döneminde, müşriklerin Hz. Peygamber’e ve müslümanlara yaptıkları baskıların şiddetlendiği yıllarda nâzil olmuştur (bk. âyet 94). İbn Âşûr’a göre (XIII, 6) bi‘setin (Hz. Peygamber’e vahyin gelmeye başlamasının) dördüncü yılının sonunda inmiştir. 87. âyetin Medine’de indiği yolundaki bilgi itimada şayan görülmemektedir.
Sûrenin ilk konusu Kur’an, vahiy ve peygamberliktir. Daha sonra insanın beden ve ruh varlığının yaratılış süreci ile İblîs’in Allah’tan gelen secde buyruğuna uymaması anlatılır. İyilerin uhrevî mükâfatları, Allah’ın rahmetinin genişliği; Hz. İbrâhim ve Lût ile Eyke halkı ve Hicr halkıyla ilgili kısa bilgiler, Hz. Peygamber’e ve müminlere verilen müjdeler, inkârcılara yapılan uyarılar sûrenin belli başlı konularıdır.
Kaynak: Diyanet İşleri Başkanlığı Kur'an-ı Kerim Meâli; Kur'an Yolu Türkçe Meâl ve Tefsir
Hicr Suresi 99 âyettir.
Hicr Suresi, Kur'an-ı Kerim'in 15. sûresidir; iniş sırasına göre 54. sûredir.
Diyanet meâline göre Mekke'de inmiştir.
Hicr, "semûd halkının yurdu" demektir.
Elif Lâm Râ. Bunlar, kitabın ve apaçık olan Kur’an’ın âyetleridir. (Diyanet meali)
1 Elif, Lâm, Râ. Bunlar kitabın ve apaçık bir Kur'ân'ın âyetleridir. 2 Bir zaman gelecek ki inkâr edenler, keşke müslüman olsaydık temennisinde bulunacaklardır. 3 Onları bırak yesinler, içsinler, zevk alsınlar; arzu onları oyalasın ilerde bileceklerdir. 4 Biz hiçbir memleketi (Allah katında) bilinen bir zamanı olmaksızın helak etmedik. 5 Hiçbir millet, ecelinin önüne geçemez ve onu geciktiremez. 6 Dediler ki: "Ey kendisine Kur'ân indirilen (Muhammed)! Sen mutlaka bir mecnunsun." 7 "Eğer peygamberlik davanda doğru kimselerdensen, bize melekleri getirmeliydin." 8 Biz o melekleri ancak, hak ile indiririz. Ve indirildikleri vakit de onlara (kâfirlere) hiç mühlet verilmez. 9 Hiç şüphe yok ki, Kur'ân'ı biz indirdik, elbette onu yine biz koruyacağız. 10 Andolsun, senden önceki milletler arasında da peygamberler gönderdik. 11 Onlara hiçbir peygamber gelmiyordu ki onunla alay etmiş olmasınlar. 12 Biz o küfrü suçluların kalbine işte böyle sokarız. 13 Kur'âna iman etmezler, halbuki öncekilerin sünneti (inanmadıkları için başlarına gelenler) gelip geçmiştir. 14 Onlara gökten bir kapı açsak da oradan yukarı çıksalar, 15 "Gözlerimiz perdelendi, daha doğrusu bize büyü yapılmıştır" derler. 16 Andolsun biz, gökte birtakım burçlar yarattık ve bakanlar için onu süsledik. 17 Ve göğü taşlanan bütün şeytanlardan koruduk. 18 Ancak kulak hırsızlığı eden şeytan hariç, onu apaçık bir alev sütunu takip eder. 19 Yeryüzünü düzgün bir şekilde yarattık ve oraya sabit dağlar yerleştirdik. Orada hikmetle ölçülmüş her şeyden bitkiler bitirdik. 20 Orada hem sizin için, hem de sizin rızıklarını veremediğiniz kimseler için geçim yollarını yarattık. 21 Her şeyin hazineleri yalnız bizim yanımızdadır. Fakat biz, onu ancak ihtiyaca göre, belli ölçülerde veririz. 22 Biz rüzgarları aşılayıcı olarak gönderdik ve gökten bir su indirip sizi onunla suladık. O suyu hazinelerde tutan da siz değilsiniz. 23 Elbette biz diriltiriz ve biz öldürürüz! Ve hepsinin varisleri de biziz. 24 Andolsun ki biz, içinizden İslâm'da öne geçmek isteyenleri de biliriz, geri kalmak isteyenleri de biliriz. 25 Şüphesiz Rabbin O'dur ki, onları kıyamet gününde hesaba çekmek için toplayacaktır. O, hikmet sahibidir, bilendir. 26 Andolsun ki biz insanı kuru bir çamurdan, şekillenmiş bir balçıktan yarattık. 27 Cinleri de daha önce insan vücudunun gözeneklerinden geçebilen güçlü bir ateşten yarattık. 28 Ey Peygamber! Rabbinin meleklere şöyle dediğini hatırla: "Ben, kuru balçıktan, şekil verilmiş kokuşmuş çamurdan bir insan yaratacağım." 29 Ben, onun yaratılışını tamamladığım ve ona ruhumdan üflediğim zaman, siz hemen onun için secdeye kapanın." 30 Bunun üzerine meleklerin hepsi toptan secde ettiler. 31 Yalnız İblis hariç. O secde edenlerle beraber olmaktan çekinmişti. 32 Allah buyurdu ki: "Ey İblis! Ne oluyor sana da, secde edenlerle beraber olmuyorsun?" 33 İblis şöyle dedi: "Kuru bir çamurdan, şekillenmiş bir balçıktan yarattığın bir insana secde edemezdim." 34 Allah şöyle buyurdu: "Öyle ise oradan çık! Sen, artık kovulmuş birisin." 35 "Kıyamet gününe kadar lanet senin üzerindedir." 36 İblis: "Rabbim! Öyle ise insanların kabirlerinden kaldırılacakları güne (kıyamete) kadar bana mühlet ver" dedi. 37 Allah buyurdu ki: "Sen mühlet verilenlerdensin." 38 "Allah katında bilinen vaktin gününe kadar..." 39 İblis şöyle dedi: "Rabbim! Beni saptırdığın için, mutlaka ben de yeryüzünde onlara günahları süsleyeceğim ve onların hepsini mutlaka azdıracağım!" 40 "Ancak içlerinden ihlaslı kulların müstesnâdır." 41 Allah şöyle buyurdu: "İşte bana ulaşan dosdoğru yol budur." 42 "Sana uyan azgınlardan başka, kullarımın üzerinde hiçbir nüfuzun yoktur." 43 "Şüphesiz ki onların hepsine vaad edilen yer cehennemdir." 44 "Cehennemin yedi kapısı vardır. O kapıların herbiri için birer grup ayrılmıştır." 45 Allahtan korkanlar, elbette cennetlerde ve pınarların başındadırlar. 46 Onlara: "Selametle güven içinde oraya girin" denir. 47 Biz o cennetliklerin kalblerindeki kinleri çıkarır atarız. Hepsi kardeşler olarak sevinç içinde karşılıklı koltuklara otururlar. 48 Orada kendilerine hiçbir yorgunluk gelmeyecek. Oradan çıkarılacak da değillerdir. 49 Kullarıma haber ver ki, gerçekten ben çok bağışlayıcı ve pek merhamet ediciyim. 50 Bununla beraber azabım da çok acıklı bir azabdır. Bunları geçmişten bazı örneklerle açıklamak üzere: 51 Hem o kullara, İbrahim'in misafirlerinden de haber ver. 52 Hani melekler, İbrahim'in yanına girdikleri zaman, "selam" demişler, İbrahim de onlara: "Biz sizden korkuyoruz" demişti. 53 Melekler: "Korkma! Gerçekten biz sana bilgin bir oğul müjdeliyoruz" dediler. 54 İbrahim dedi ki: "Bana ihtiyarlık gelmişken, beni mi müjdeliyorsunuz, neye dayanarak beni müjdeliyorsunuz?" 55 Melekler: "Seni gerçekle müjdeliyoruz. Sakın Allah'ın rahmetinden ümidini kesenlerden olma!" dediler. 56 İbrahim dedi ki: "Rabbimin rahmetinden, sapıklardan başka kim ümit keser?" 57 "Ey elçiler! Başka ne işiniz var?" dedi. 58 Melekler şöyle dediler: "Biz suçlu bir kavmi cezalandırmak için gönderildik. 59 Ancak Lût ailesi müstesnâdır. Biz, onların hepsini muhakkak kurtaracağız. 60 Yalnız Lût'un karısı müstesnâ, çünkü onun helak edilenlerle birlikte yok edilmesini takdir ettik. 61 Melek olan elçiler, Lût kavmine gelince, 62 Lût dedi ki: "Doğrusu siz ürkülecek bir kavimsiniz." 63 Elçiler dediler ki: "Bilakis biz sana onların şüphe ettiği azabı getirdik." 64 "Sana gerçeği getirdik; biz elbette doğru söylüyoruz." 65 "Gecenin bir bölümünde aileni yola çıkar, sen de arkalarından yürü ve sizden kimse ardına bakmasın; istenen yere gidin." 66 Biz, Lût'a şu kesin emri vahyettik: "Bu kâfirler sabaha çıkarken muhakkak kökleri kesilmiş olacaktır." 67 Şehir halkı, insan şeklindeki güzel yüzlü melekleri görünce, onlara iğrenç işlerini yapabileceklerini düşünüp sevinerek geldiler. 68 Lût, kavmine şöyle dedi: "Bunlar benim misafirlerimdir, beni rüsvay etmeyin." 69 "Allah'tan korkun! Beni mahcub etmeyin." 70 Lût kavmi şöyle dedi: "Biz sana kimsenin koruyuculuğunu yapmamanı söylememiş miydik?" 71 Lût şöyle dedi: "İşte kızlarım! Düşündüğünüzü yapacaksanız (onlarla evlenin). 72 Resulüm! Ömrüne yemin olsun ki gerçekten onlar, sarhoşlukları içinde bocalayıp duruyorlardı. 73 Güneş doğarken o korkunç çığlık onları yakaladı. 74 Biz, onların şehirlerinin üstünü altına geçirdik ve üzerlerine de balçıktan pişirilmiş taşlar yağdırdık. 75 Gerçekten bunda, düşünen keskin anlayışlılar için ibretler vardır. 76 Hem o Lût kavminin bulunduğu şehir harabesi bir yol üzerinde bulunmaktadır. 77 Şüphesiz ki, bunda iman edenler için bir ibret vardır. 78 Eyke halkı da gerçekten zalimlerdi. 79 Biz Eyke halkından da intikâm aldık. İkisi de (Eyke ve Medyen) açık bir yol üzerindedir. 80 Şüphesiz ki, Hıcr halkı da peygamberleri yalanladılar. 81 Biz, onlara âyetlerimizi vermiştik de onlar, yüz çeviriyorlardı. 82 Onlar, dağlardan emniyetli emniyetli evler yontuyorlardı. 83 Onları da sabahleyin korkunç bir çığlık yakaladı. 84 Kazanmakta oldukları şeyler, onlardan hiçbir zararı savmadı. 85 Biz gökleri, yeri ve aralarındaki varlıkları ancak hak ve hikmetle yarattık ve elbette ki, kıyamet kopacaktır. (Ey Peygamber!) Şimdi sen onlara yumuşak davran ve güzel muamele et. 86 Şüphesiz Rabbin kemaliyle yaratandır ve iyi bilendir. 87 Andolsun ki, biz sana tekrarlanan yedi âyeti (Fatihayı) ve yüce Kur'ân'ı verdik. 88 Sakın o kâfirlerden birtakımlarına verip de kendilerini zevklendirdiğimiz şeye (mal ve servete) heveslenip göz dikeyim deme. Onlardan dolayı üzülme. Müminlere merhamet kanatlarını indir. 89 De ki: "Şüphesiz ben apaçık bir uyarıcıyım." 90 (İnanmazsanız başınıza) tıpkı o taksimcilere (yahudi ve hıristiyanlara) indirdiğimiz azap gibi (bir azab inecektir). 91 Onlar, Kur'ân'ın bir kısmına inanıp bir kısmına inanmayarak onu kısım kısım böldüler. 92 Rabbin hakkı için biz, mutlaka onların hepsini yaptıklarından dolayı hesaba çekeceğiz.,92,93 93 Rabbin hakkı için biz, mutlaka onların hepsini yaptıklarından dolayı hesaba çekeceğiz.,92,93 94 Şimdi sen emrolunduğunu açıkça tebliğ et. Müşriklerden yüz çevir. 95 Muhakkak ki alay edenlere karşı biz sana yeteriz. 96 Onlar Allah ile birlikte başkasını ilâh edinenlerdir. Onlar yakında bileceklerdir. 97 Gerçekten biliriz ki, onların söylediklerine göğsün daralıyor. 98 O halde Rabbini hamd ile tesbih et. Ve secde edenlerden ol. 99 Ve sana ölüm gelinceye kadar Rabbine ibadet et.
Elmalılı Muhammed Hamdi Yazır, Kur'ân-ı Kerîm Meâli (sadeleştirilmiş baskı)