Tane Tane Kuran Uygulama

ENFAL SURESİ · 8. SURE · 67. AYET

Enfal Suresi 67. Ayet

Enfal Suresi 67. Ayet Arapçası, Türkçe meali ve tefsiri.

Enfal Suresi 67. Ayet Arapçası

مَا كَانَ لِنَبِیٍّ اَنْ یَكُونَ لَهُٓ اَسْرٰى حَتّٰى یُثْخِنَ فِی الْاَرْضِؕ تُرٖیدُونَ عَرَضَ الدُّنْیَاࣗ وَاللّٰهُ یُرٖیدُ الْاٰخِرَةَؕ وَاللّٰهُ عَزٖیزٌ حَكٖیمٌ٦٧

Enfal Suresi 67. Ayet Meali

Yeryüzünde düşmanı tamamıyla sindirip hâkim duruma gelmedikçe, hiçbir peygambere esir almak yakışmaz. Siz geçici dünya menfaatini istiyorsunuz, hâlbuki Allah ahireti (kazanmanızı) istiyor. Allah, mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir.

Diyanet İşleri Başkanlığı, Kur'an-ı Kerim Meâli

Enfal Suresi 67. ayet, Kur'an-ı Kerim'in 8. sûresinde yer alır. Enfal Suresi 75 âyettir ve Diyanet meâline göre Medine'de inmiştir. Aşağıda Enfal Suresi 67. ayetin Arapçası, Diyanet ve Elmalılı meali, Kur'an Yolu tefsirinden açıklaması ve ilgili ayetler yer alır.

Tane Tane Kuran uygulaması: akışta bir âyet ve Diyanet meali

TANE TANE KURAN UYGULAMASI · ÜCRETSİZ

Enfal Suresi'ni Tane Tane Kuran'da âyet âyet oku

67. âyetten devam et: her ekranda bir âyet, Arapçası, iki meal, dipnotlar ve tefsir. Kaldığın yeri hatırlar.

Enfal Suresi 67. Ayet Tefsiri

Bedir Savaşı’nda yetmiş kadar düşman savaşçısı esir alınmıştı. Bunlar İslâm’ın düşmanı ve onun mensuplarını yok etmeyi amaç edinmiş kimselerdi. Savaşta öldürülmeleri halinde yapabilecekleri kötülükler engellenmiş, İslâm düşmanlarının sayısı azaltılmış olacaktı. Buna rağmen müslüman savaşçılar onları öldürmeyip esir aldılar. İbn Hişâm’ın verdiği bilgiye göre (Sîre, II, 281) Peygamberimiz, amcası Abbas, Ebü’l-Buhtürî gibi bazı isimleri sayarak bunların istemeden Bedir’e geldiklerini bildirmiş ve öldürülmemelerini istemişti.

Kur'an Yolu Türkçe Meâl ve Tefsir (67-69. âyetler) Tefsirin devamı uygulamada ›

Enfal Suresi 67. Ayet Diyanet açıklaması

Bedir savaşı sonunda Resûlullah’a yetmiş tane savaş esiri getirilmişti. İçlerinde Peygamber’in amcası Abbas ile diğer amcası Ebu Talib’in oğlu Âkil de vardı. Hz. Peygamber, esirler hakkında yapılacak işlem için ashapla istişarelerde bulundu. Hz. Ebu Bekir, “Bunlar senin kavmin ve akraban. Onları öldürme. Onlardan fidye al. Tövbe edebilirler. Böylece mü’minleri de kuvvetlendirmiş olursun” demişti. Hz. Ömer ise, öldürülmelerini teklif etmişti. Nihayet, fidye alınması ve esirlerin serbest bırakılması benimsendi. Bunun üzerine bu âyet indi.

Enfal Suresi 67. Ayet hangi konularla ilgili?